Η Ελλάδα της τελευταίας περιόδου παρουσιάζει μια εικόνα δύο ταχυτήτων. Από τη μία πλευρά, η χώρα έχει καταφέρει μια εντυπωσιακή επιστροφή στο διεθνές προσκήνιο. Η εξωτερική πολιτική χαρακτηρίζεται από στρατηγικές συμμαχίες και μια πολυεπίπεδη διπλωματία που ενισχύει το γεωπολιτικό αποτύπωμα της χώρας, ενώ η οικονομία καταγράφει ρυθμούς ανάπτυξης πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, συνοδευόμενη από την ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας και την επίτευξη πρωτογενών πλεονασμάτων.
Ωστόσο, πίσω από τους ευνοϊκούς δείκτες και τα μακροοικονομικά μεγέθη, η καθημερινότητα της ελληνικής κοινωνίας παραμένει εγκλωβισμένη σε μια σκληρή πραγματικότητα. Μετά από 16 χρόνια συνεχών κρίσεων —από τα μνημόνια έως την πανδημία και την ενεργειακή κρίση— οι αντοχές των πολιτών έχουν εξαντληθεί. Η ακρίβεια, ιδιαίτερα στα είδη πρώτης ανάγκης και στα ενοίκια, λειτουργεί ως τροχοπέδη, ροκανίζοντας το διαθέσιμο εισόδημα και δημιουργώντας ένα αίσθημα ανασφάλειας.
Το Χάσμα μεταξύ Στατιστικής και Πραγματικότητας
Το κρίσιμο ερώτημα που τίθεται επιτακτικά είναι το πώς η «ευημερία των αριθμών» θα μεταφραστεί σε «ευημερία της κοινωνίας». Η οικονομική ανάπτυξη δεν μπορεί να είναι αυτοσκοπός αν δεν συνοδεύεται από κοινωνική πολιτική και μείωση των ανισοτήτων. Όταν οι πολίτες αισθάνονται ότι οι αριθμοί ευημερούν αλλά οι ίδιοι δυσκολεύονται να βγάλουν τον μήνα, δημιουργείται ένα επικίνδυνο κοινωνικό και ψυχολογικό περιβάλλον.
Προτεραιότητες για μια Κοινωνική Στροφή
Για να γεφυρωθεί αυτό το χάσμα, απαιτείται μια τολμηρή πολιτική που θα εστιάζει στους εξής άξονες:
1.Αποτελεσματικός Έλεγχος των Τιμών: Η μάχη κατά της ακρίβειας δεν δίνεται μόνο με επιδόματα, αλλά με την πάταξη της αισχροκέρδειας και την ενίσχυση του ανταγωνισμού.
2.Μόνιμη Ενίσχυση Εισοδήματος: Οι φορολογικές ελαφρύνσεις και οι αυξήσεις μισθών πρέπει να είναι τέτοιες που να υπερκαλύπτουν τον πληθωρισμό.
3.Στεγαστική Πολιτική: Η συγκράτηση του κόστους στέγασης είναι πλέον ζήτημα κοινωνικής επιβίωσης.
Η κοινωνία δεν έχει άλλες «λευκές επιταγές» να δώσει. Η έξοδος από τη μακρόχρονη οικονομική περιπέτεια θα θεωρηθεί επιτυχημένη μόνο όταν ο μέσος πολίτης νιώσει ότι η σταθερότητα της χώρας αντανακλάται στην προσωπική του αξιοπρέπεια και προοπτική. Η μετάβαση από τη θετική στατιστική στην θετική καθημερινότητα είναι το μεγάλο στοίχημα της επόμενης ημέρας.
