Γράφει ο Καλόγηρος Κωνσταντίνος
Η πολιτική ιστορία της μεταπολιτευτικής Ελλάδας είναι γεμάτη από ηχηρά συνθήματα που υποσχέθηκαν άμεση ευημερία, για να καταλήξουν τελικά σε επώδυνες προσγειώσεις. Από το «Λεφτά υπάρχουν» του Γιώργου Παπανδρέου που οδήγησε στο πρώτο μνημόνιο, μέχρι το «θα σκίσουμε τα μνημόνια με έναν νόμο» του Αλέξη Τσίπρα που οδήγησε στο τρίτο, το μάθημα παραμένει το ίδιο: οικονομικά θαύματα δεν γίνονται και «λεφτόδεντρα» δεν υπάρχουν.
Στις σύγχρονες εθνικές εκλογές, η ψευδαίσθηση ότι μια κυβέρνηση μπορεί να ασκήσει εντελώς αυτόνομη οικονομική πολιτική προσκρούει στην πραγματικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στο οικονομικό πεδίο, ο ρόλος της εκάστοτε κυβέρνησης προσομοιάζει περισσότερο με αυτόν ενός manager. Η αποστολή της είναι η ορθολογική διαχείριση των ευρωπαϊκών κονδυλίων (όπως το Ταμείο Ανάκαμψης και το ΕΣΠΑ) και η δίκαιη κατανομή των εσόδων από τη φορολογία. Οι μεγάλες αλλαγές στην οικονομική «γραμμή» —η δημιουργία και η κατανομή του πλούτου σε ευρωπαϊκό επίπεδο— αποφασίζονται στις Βρυξέλλες.
Συνεπώς, αν η οικονομική διαχείριση είναι σε μεγάλο βαθμό προδιαγεγραμμένη από το θεσμικό πλαίσιο της ΕΕ, ποιο είναι το πραγματικό διακύβευμα των εκλογών; Η απάντηση βρίσκεται στις στρατηγικές επιλογές που καθορίζουν την ταυτότητα και την ασφάλεια της χώρας.
1.Εξωτερική Πολιτική και Συμμαχίες
Η ψήφος μας καθορίζει τη θέση της Ελλάδας στον παγκόσμιο χάρτη. Θέλουμε μια χώρα σταθερά προσδεδεμένη στο άρμα των παραδοσιακών δυτικών συμμαχιών (ΗΠΑ, Ισραήλ, Γαλλία) ή μια πολιτική ίσων αποστάσεων που αναζητά στηρίγματα σε δυνάμεις όπως η Ρωσία; Η επιλογή αυτή δεν είναι θεωρητική· επηρεάζει την ισχύ της χώρας στις διεθνείς διαπραγματεύσεις και την προστασία των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.
2.Μεταναστευτική Πολιτική
Εδώ η σύγκρουση των ιδεολογιών είναι απόλυτη. Από τη μία πλευρά βρίσκεται η λογική των «ανοιχτών συνόρων» και η αντίληψη ότι «η θάλασσα δεν έχει σύνορα», και από την άλλη η πολιτική της αυστηρής φύλαξης των συνόρων. Το διακύβευμα αφορά την κοινωνική συνοχή και τον έλεγχο της εδαφικής ακεραιότητας.
3.Εθνική Άμυνα και Εξοπλιστικά
Σε μια γεωπολιτικά εύφλεκτη περιοχή, η απόφαση για το αν θα επενδύσουμε σε ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις είναι ζωτικής σημασίας. Οι πολίτες καλούνται να επιλέξουν αν η αποτρεπτική ισχύς (Belharra, Rafale) αποτελεί προτεραιότητα ή αν οι πόροι αυτοί θα έπρεπε να κατευθυνθούν αλλού, αποδεχόμενοι το ρίσκο μιας εξασθενημένης αμυντικής θωράκισης.
Το πραγματικό δίλημμα της κάλπης δεν είναι ποιος θα μας δώσει περισσότερα, αλλά ποιος μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια
Η ωριμότητα του εκλογικού σώματος κρίνεται από την ικανότητά του να προσπερνά τις σειρήνες του λαϊκισμού. Αντί να αναζητούμε πολιτικούς που υπόσχονται να «γεννήσουν» χρήματα, οφείλουμε να επιλέγουμε εκείνους που προτείνουν ένα σαφές εθνικό στρατηγικό σχέδιο. Το πραγματικό δίλημμα της κάλπης δεν είναι ποιος θα μας δώσει περισσότερα, αλλά ποιος μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια, τη θέση μας στον κόσμο και τη σοβαρή διαχείριση της πραγματικότητας, μακριά από τα ολέθρια λάθη του παρελθόντος.
