Γράφει ο Καλόγηρος Κωνσταντίνος
Η αποδόμηση των θεσμών, χωρίς την ταυτόχρονη πρόταση ενός στιβαρού εναλλακτικού μοντέλου διακυβέρνησης, λειτουργεί τελικά ως «δώρο» προς την κυβερνητική παράταξη
Η διαρκής αμφισβήτηση και η επιθετική ρητορική απέναντι στους θεσμούς, αν και συχνά αναπαράγεται ως εργαλείο πολιτικής επιβίωσης, στερείται μακροπρόθεσμης στρατηγικής αξίας. Όταν η πολιτική αντιπαράθεση εγκλωβίζεται σε έναν διαρκή καταγγελτικό λόγο, το αποτέλεσμα δεν είναι η φθορά του αντιπάλου, αλλά η διάβρωση της εμπιστοσύνης των πολιτών στο ίδιο το δημοκρατικό πολίτευμα. Η αποδόμηση των θεσμών, χωρίς την ταυτόχρονη πρόταση ενός στιβαρού εναλλακτικού μοντέλου διακυβέρνησης, λειτουργεί τελικά ως «δώρο» προς την κυβερνητικήπαράταξη, προσφέροντας το ιδανικό αφήγημα συσπείρωσης και ενισχύοντας την προοπτική της αυτοδυναμίας.
Για να υπάρξει ένας σοβαρός, αξιόπιστος αντίπαλος πόλος απέναντι στη Νέα Δημοκρατία, απαιτείται η υπέρβαση των «προτάσεων στον αέρα» και η μετάβαση σε ένα ολοκληρωμένο, ρεαλιστικό κυβερνητικό πρόγραμμα. Ένας τέτοιος πόλος οφείλει να παρουσιάσει επεξεργασμένες θέσεις σε κεντρικούς πυλώνες:
1.Οικονομία και Κοινωνική Συνοχή: Αντί για γενικόλογες υποσχέσεις, απαιτείται ένα μοντέλο που να συνδυάζει την αναπτυξιακή δυναμική με τη δικαιοσύνη. Αυτό σημαίνει εστίαση στην προσέλκυση παραγωγικών επενδύσεων, αλλά με παράλληλη ενίσχυση του κοινωνικού κράτους,προστασία της πρώτης κατοικίας και στοχευμένη ελάφρυνση των μεσαίων και χαμηλών εισοδημάτων μέσω της φορολογικής μεταρρύθμισης.
2.Εξωτερική Πολιτική και Άμυνα: Η Ελλάδα χρειάζεται μια σταθερή, ενεργητική διπλωματία που δεν θα περιορίζεται σε κινήσεις εντυπωσιασμού. Η ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων πρέπει να συνοδεύεται από μια μακροπρόθεσμη στρατηγική αμυντικής βιομηχανίας και εξοπλιστικήςαυτονομίας, ενώ η εξωτερική πολιτική οφείλει να διατηρεί την εθνική κυριαρχία ως «κόκκινη γραμμή», αξιοποιώντας στο έπακρο τις διεθνείς συμμαχίες και την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.
3.Θεσμική Θωράκιση: Αντί για επίθεση στους θεσμούς, ο εναλλακτικός πόλος πρέπει να προτείνει την ενίσχυσή τους. Η διαφάνεια, η αξιοκρατία στις προσλήψεις στο δημόσιο, η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης και ο περιορισμός της κομματικής παρέμβασης στη διοίκηση αποτελούντα θεμέλια μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής δημοκρατίας.
Οι πολίτες δεν αναζητούν απλώς έναν «τιμωρό» της κυβέρνησης, αλλά μια εναλλακτική λύση που να εμπνέει ασφάλεια και προοπτική
Η δημιουργία αυτού του πόλου δεν είναι μια απλή επικοινωνιακή άσκηση, αλλά μια βαθιά πολιτική διαδικασία. Οι πολίτες δεν αναζητούν απλώς έναν «τιμωρό» της κυβέρνησης, αλλά μια εναλλακτική λύση που να εμπνέει ασφάλεια και προοπτική. Όσο η αντιπολίτευση αναλώνεται σε καταγγελτικό ύφος, η Νέα Δημοκρατία θα συνεχίσει να κατέχει το μονοπώλιο της «υπεύθυνης διακυβέρνησης» στην αντίληψη της κοινής γνώμης. Η ανατροπή αυτού του σκηνικού προϋποθέτει πολιτικό πολιτισμό, τεκμηρίωση και, κυρίως, την ικανότητα να πειστεί η κοινωνίαότι το εναλλακτικό πρόγραμμα δεν είναι μια ιδεολογική άσκηση, αλλά μια εφαρμόσιμη συνταγή για την επόμενη μέρα. Η στροφή στον προγραμματικό λόγο είναι η μόνη οδός για να μετατραπεί η κοινωνική δυσφορία σε πραγματική πολιτική δύναμη.
