Μετά την ολοκλήρωση του τρίτου γύρου συνομιλιών ΗΠΑ-Ιράν στην Γενεύη, όπου φαίνεται να επετεύχθη συμφωνία για την διεξαγωγή νέας συνάντησης «τεχνικού επιπέδου» στη Βιέννη την επόμενη εβδομάδα, ο Λευκός Οίκος καλείται να αξιολογήσει αν η ανανεωμένη διπλωματία των ΗΠΑ θα αποφέρει αποτελέσματα ή αν θα χρειαστεί να υιοθετήσει τη βίαιη και απρόβλεπτη στρατηγική του πολέμου.
Σύμφωνα μ ανάλυση του CNN, από στρατιωτικής άποψης, οι ΗΠΑ έχουν στείλει σαφή μηνύματα. Η στρατηγική αυτή φαίνεται να αφορά τη μεγαλύτερη συγκέντρωση αεροπορικών και ναυτικών δυνάμεων στην περιοχή από την εισβολή στο Ιράκ το 2003. Η παρουσία αεροσκαφών εφοδιασμού και βομβαρδιστικών A-10 είναι εμφανής σε στρατηγικά σημεία, μερικά εκ των οποίων ορατά και από τουρίστες σε πολιτικά αεροδρόμια στο Ισραήλ και στην Κρήτη.
Η κίνηση αυτή δεν είναι καθόλου διακριτική και στόχο έχει να διασφαλίσει ότι η Τεχεράνη κατανοεί τη σοβαρότητα των προθέσεων του Τραμπ, ενώ ταυτόχρονα δείχνει ότι η υπομονή του Λευκού Οίκου για μια διαπραγματευτική λύση είναι περιορισμένη και συνοδεύεται από πραγματικά ισχυρή στρατιωτική δύναμη.
Τελεσίγραφο των ΗΠΑ στο Ιράν -Απογοητευμένοι αποχώρησαν οι Αμερικανοί διαπραγματευτές
Να σημειωθεί, ότι σύμφωνα με την WSJ, η χθεσινή συνάντηση μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ στη Γενεύη δεν οδήγησε σε συμφωνία, παρά τις διαρκείς διαπραγματεύσεις και ότι η Ουάσιγκτον έθεσε τελεσίγραφο στο Ιράν, ζητώντας την καταστροφή των πυρηνικών εγκαταστάσεων σε Φορντό, Νατάνζ και Ισφαχάν, καθώς και την παράδοση όλου του εμπλουτισμένου ουρανίου.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές αποχώρησαν απογοητευμένοι, ενώ οι Ιρανοί αντέτειναν την απόρριψη της πρότασης μεταφοράς αποθεμάτων και τη συνέχιση του εμπλουτισμού ουρανίου. Το Ιράν πρότεινε εναλλακτικές λύσεις, όπως τη μείωση του επιπέδου εμπλουτισμού ή την προσωρινή αναστολή του. Η πρόοδος που καταγράφηκε αφορά πιο ήπια θέματα, με τα κρίσιμα ζητήματα να παραμένουν ανοιχτά. Οι διαπραγματεύσεις θα συνεχιστούν στη Βιέννη την επόμενη εβδομάδα.
Ρίσκο και αντιφάσεις: Η στρατηγική του Τραμπ για το Ιράν
Όπως σημειώνει το CNN, ο δρόμος προς τη στρατιωτική κλιμάκωση είναι γεμάτος ρίσκα. Ο Τραμπ φαίνεται να πιστεύει ότι το Ιράν επιδιώκει την απόκτηση πυρηνικών όπλων, παρά τις διαβεβαιώσεις του Ανώτατου Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ ότι δεν επιθυμεί πυρηνικό οπλοστάσιο και την αξιολόγηση των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών. Ο Υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, δήλωσε ότι το Ιράν δεν φαίνεται να εμπλουτίζει ουράνιο προς το παρόν, αλλά ότι συνεχώς προσπαθεί να ανασυγκροτήσει τα στοιχεία του πυρηνικού προγράμματός του.
Η στρατηγική των ΗΠΑ φαίνεται να επικεντρώνεται στη διπλωματία, καθώς οι προηγούμενες στρατιωτικές επιθέσεις κατά των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν έχουν αποδειχθεί αποτυχημένες. Παρά τις ενδείξεις ότι οι ΗΠΑ διαθέτουν στρατιωτική δύναμη στην περιοχή, το να ζητήσει ο Τραμπ μια γρήγορη και αποτελεσματική στρατιωτική λύση φαίνεται αδύνατο, καθώς το στρατιωτικό αποτύπωμα των ΗΠΑ δεν είναι επαρκές για μια παρατεταμένη στρατιωτική σύγκρουση.
Οι «κόκκινες» γραμμές των ΗΠΑ
Το ερώτημα που παραμένει ανοιχτό είναι ποιες είναι οι “κόκκινες γραμμές” της Ουάσιγκτον. Οι ΗΠΑ επιθυμούν να εξασφαλίσουν ότι το Ιράν δεν θα αποκτήσει πυρηνικά όπλα, αλλά παραμένει ασαφές αν θα επιτραπεί στο Ιράν να διατηρήσει περιορισμένο πρόγραμμα εμπλουτισμού ουρανίου για ιατρικούς σκοπούς ή αν θα απαιτηθεί πλήρης εξάλειψη των πυρηνικών του δραστηριοτήτων.
Η Ιρανική πλευρά έχει αποδείξει ότι είναι εξαιρετικά ικανή στο να καθυστερεί και να περιπλέκει τις διαπραγματεύσεις. Η παρουσία των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων, ωστόσο, ενδέχεται να προσδώσει μια νέα αίσθηση επείγοντος στις συνομιλίες και να επιταχύνει τη διαδικασία.
Η στρατηγική του «ραβδιού» -Ο χρόνος πιέζει τον Τραμπ
Σύμφωνα με την ανάλυση του CNN, η πραγματική πρόκληση για τις ΗΠΑ είναι η στρατηγική του “ραβδιού” και η αβεβαιότητα που συνεπάγεται στην εφαρμογή της. Αν και η απειλή για στρατιωτική δράση είναι ισχυρή, μια σύντομη και στοχευμένη επίθεση, χωρίς περαιτέρω κλιμάκωση, ενδέχεται να αποδυναμώσει την αξιοπιστία των ΗΠΑ στην περιοχή. Το Ιράν, που έχει επιδείξει ικανότητα να αντέχει σε περιορισμένες επιθέσεις, μπορεί να αντιδράσει με αντεπίθεση, κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε έναν κύκλο εκδίκησης και να εντείνει τη σύγκρουση.
Επιπλέον, ο χρόνος δεν είναι με το μέρος του Τραμπ. Οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις δεν μπορούν να παραμείνουν στην περιοχή για μήνες χωρίς να επηρεαστεί η ετοιμότητα των ΗΠΑ για άλλες μελλοντικές συγκρούσεις. Το στρατιωτικό κόστος για την αμερικανική πλευρά είναι υψηλό, και η διατήρηση μιας μακροχρόνιας παρουσίας χωρίς σαφές στρατηγικό αποτέλεσμα θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια σύγκρουση χωρίς πραγματικό στρατηγικό όφελος.
Εν τέλει, ο Τραμπ φαίνεται να αντιμετωπίζει μια δύσκολη απόφαση: ή θα καταφέρει να επιτύχει μια γρήγορη συμφωνία ή θα βρεθεί να χειρίζεται μια στρατηγική αποτυχημένης κλιμάκωσης, η οποία θα μπορούσε να έχει καταστροφικές συνέπειες για τη στρατηγική θέση των ΗΠΑ στην περιοχή και για την παγκόσμια ασφάλεια.
