Στον ισχυρό σεισμό που σημειώθηκε στην Κολομβία, αλλά και στις νέες προκλήσεις που δημιουργεί η κλιματική κρίση για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών, αναφέρθηκε ο καθηγητής Διαχείρισης Φυσικών Καταστροφών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και πρόεδρος του Οργανισμού Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας, Ευθύμης Λέκκας, μιλώντας στην εκπομπή «Update» του ΕΡΤnews και στον Φάνη Παπαθανασίου.
Καθοριστικό για τις συνέπειες το μεγάλο εστιακό βάθος
Ο κ. Λέκκας χαρακτήρισε πολύ ισχυρό τον σεισμό στην Κολομβία, επισημαίνοντας ωστόσο ότι το μεγάλο εστιακό βάθος περιορίζει τις πιθανότητες για εκτεταμένες καταστροφές στην επιφάνεια. «Η εικόνα που έχουμε είναι ότι είναι ένας σεισμός της τάξεως των 7,4 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ. Βέβαια υποβαθμίστηκε στους 7,2 στη συνέχεια, σε ένα βάθος γύρω στα 110 χιλιόμετρα. Αυτό είναι και καθοριστικό για τις επιπτώσεις που μπορεί να είχε αυτός ο σεισμός στην επιφάνεια».
Ο πρόεδρος του ΟΑΣΠ εξήγησε ότι πρόκειται για διαφορετική τεκτονική ζώνη από εκείνη στην οποία είχαν σημειωθεί οι δύο ισχυροί σεισμοί στη Βενεζουέλα. «Είναι εξαιρετικά σεισμογενής περιοχή. Δεν ανήκει στην ίδια σεισμική ζώνη που έγινε ο σεισμός στο Καράκας. πριν από έναν μήνα. Ανήκει στη ζώνη υποβύθισης της Νότιας Αμερικής και του Ειρηνικού Ωκεανού. Δηλαδή είναι μια άλλη τεκτονική ζώνη» δήλωσε ο καθηγητής Διαχείρισης Φυσικών Καταστροφών.
Παράλληλα, όπως δήλωσε στο ΕΡΤnews στην περίπτωση του σεισμού στην Κολομβία το βάθος είναι αρκετά μεγάλο. «Τώρα έχουμε ένα βάθος της τάξεως των 110 χιλιομέτρων. Αυτό το βάθος ουσιαστικά κάνει τον σεισμό αισθητό σε πιο ευρύτερη περιοχή, δηλαδή μέχρι και την Μπογκοτά», σημείωσε. Αναφερόμενος στις πιθανές επιπτώσεις, ο κ. Λέκκας σημείωσε ότι, παρά την ισχύ του σεισμού, δεν αναμένεται να προκαλέσει αντίστοιχες καταστροφές με έναν επιφανειακό σεισμό.
«Είναι πολύ ισχυρός σεισμός. Αλλά βεβαίως, επειδή το βάθος είναι αρκετά μεγάλο, γίνεται μεν αισθητός ο σεισμός σε μια ευρύτερη περιοχή, αλλά δεν προκαλεί τόσες πολλές ζημιές όσες θα προκαλούσε ένας επιφανειακός σεισμός, όπως ήταν αυτός που εκδηλώθηκε στη Βενεζουέλα πριν από έναν μήνα».
Ο καθηγητής αναφέρθηκε και στην κατάσταση του κτιριακού αποθέματος στην περιοχή, επισημαίνοντας ότι υπάρχουν ευάλωτες κατασκευές, αλλά και σύγχρονα κτίρια με υψηλότερες αντισεισμικές προδιαγραφές. Παράλληλα εκτίμησε ότι θα έχουμε καταρρεύσεις, κατολισθήσεις και κύματα, αλλά όχι τσουνάμι γιατί το βάθος είναι μεγάλο. Σύμφωνα με τον κ. Λέκκα ο αστικός ιστός στις περιοχές της Λατινικής Αμερικής δεν είναι και ο καλύτερος δυνατός και υπάρχει ένα μεγάλο ποσοστό κτηρίων τα οποία είναι ιδιαίτερα τρωτά στους σεισμούς.
Λέκκας για τις πυρκαγιές και την κλιματική κρίση: «Ο αγώνας είναι άνισος»
Μιλώντας για τις πυρκαγιές στην Ελλάδα και στις επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης, ο κ. Λέκκας υπογράμμισε ότι τα δεδομένα έχουν αλλάξει και απαιτούν διαφορετική προσέγγιση στην πολιτική προστασία.
«Επειδή, ας το δούμε με τη διαδικασία της πολιτικής προστασίας τα τελευταία 40 χρόνια, θεωρώ ότι τη δεκαετία με τη δεκαετία πάμε με εκθετικό ρυθμό σε πιο βελτιωμένες προοπτικές, ιδιαίτερα μετά το 2020, όταν έχουμε το καινούργιο θεσμικό πλαίσιο και τις καινούργιες προσπάθειες εξοπλισμού αλλά και επιστημονικής προσέγγισης που δεν την είχαμε παλαιότερα».
Ο καθηγητής Διαχείρισης Φυσικών Καταστροφών αναφέρθηκε στην προσπάθεια που γίνεται σε επιστημονικό επίπεδο για την πρόληψη και την έγκαιρη αντιμετώπιση των πυρκαγιών, επισημαίνοντας όμως τις μεγάλες δυσκολίες που δημιουργούν τα νέα δεδομένα. «Υπάρχει ένας νέος προβληματισμός που δεν είναι μόνο στην Ελλάδα, αλλά είναι και στο εξωτερικό, Γαλλία, Ισπανία και Καναδάς επίσης κτλ. Πώς μπορούμε να αντεπεξέλθουμε στις προκλήσεις που θέτει η κλιματική κρίση;»
«Στο Αλεποχώρι ο δρόμος Αntinero περιόρισε την εξάπλωση της φωτιάς προς τον οικισμό»
«Δεν τη θεωρούμε ως άλλοθι για την κλιματική κρίση, αλλά προσπαθούμε μέσα στις εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες να δούμε τι μπορεί να κάνουμε». Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις επιχειρησιακές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι δυνάμεις κατάσβεσης, ειδικά σε περιοχές με δύσκολο ανάγλυφο.
«Ο αγώνας θα πρέπει να πούμε ότι είναι άνισος. Δεν είναι εύκολος. Δεν θέλω να δικαιολογήσω καμία κατάσταση, αλλά όταν κανείς πάει στις περιοχές που κάηκαν και όταν δεν πετούν και εναέρια μέσα, υπάρχουν μορφολογικές ιδιαιτερότητες του εδάφους που δεν μπορούν να προσεγγίσουν επίγεια τμήματα. Είναι πάρα πολύ δύσκολο».
Ο κ. Λέκκας έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στον ρόλο της πρόληψης, του προγράμματος Antinero του εξοπλισμού, της κατόπτευσης με drones και των αντιπυρικών υποδομών, επικαλούμενος μάλιστα αυτοψίες που πραγματοποιήθηκαν στις πρόσφατα πληγείσες περιοχές της Δυτικής Αττικής και της Βοιωτίας.
«Έχω συλλέξει στοιχεία από επίγεια αυτοψία και αυτοψία με drone, στις πρόσφατες πληγείσες περιοχές στη Δυτική Αττική και στη Βοιωτία, στους δρόμους Antinero, οι οποίοι έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στον περιορισμό της πυρκαγιάς».
Μάλιστα όπως είπε «στο νότιο άντερεισμα της Ψάθας, το νότιο βουνό δηλαδή που οδηγεί προς το Αλεποχώρι, υπάρχει δρόμος Antinero, ο οποίος περιόρισε σημαντικότατα την εξάπλωση της πυρκαγιάς προς την κατοικημένη περιοχή του Αλεποχωρίου». Ωστόσο, όπως τόνισε, «δεν μπορούμε σε κάθε βουνό να έχουμε και 10 αντίστοιχους δρόμους».
