Η δοκιμαστική εκτόξευση προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από τη Νέα Ζηλανδία και την Αυστραλία, οι οποίες κάνουν λόγο για αποσταθεροποιητική ενέργεια
Μια ασυνήθιστη και σχετικά προκλητική επίδειξη των στρατηγικών της δυνατοτήτων πραγματοποίησε τη Δευτέρα 6/7 η Κίνα, προχωρώντας σε δοκιμαστική εκτόξευση βαλλιστικού πυραύλου από υποβρύχιο στον Ειρηνικό Ωκεανό.
Η εκτόξευση προκάλεσε άμεσες αντιδράσεις από τη Νέα Ζηλανδία και την Αυστραλία, οι οποίες εξέφρασαν την ανησυχία τους για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει στην ασφάλεια και τη σταθερότητα της περιοχής.
Μια ασυνήθιστη και σχετικά προκλητική επίδειξη των στρατηγικών της δυνατοτήτων πραγματοποίησε τη Δευτέρα 6/7 η Κίνα, προχωρώντας σε δοκιμαστική εκτόξευση βαλλιστικού πυραύλου από υποβρύχιο στον Ειρηνικό Ωκεανό.
Η εκτόξευση προκάλεσε άμεσες αντιδράσεις από τη Νέα Ζηλανδία και την Αυστραλία, οι οποίες εξέφρασαν την ανησυχία τους για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει στην ασφάλεια και τη σταθερότητα της περιοχής.
Σύμφωνα με ανακοίνωση του Πολεμικού Ναυτικού του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού (PLA), υποβρύχιο εκτόξευσε «στρατηγικό πύραυλο με εικονική κεφαλή» προς προκαθορισμένη θαλάσσια περιοχή στον ανοιχτό Ειρηνικό, όπου, όπως υποστηρίζει το Πεκίνο, έπληξε με ακρίβεια τον προβλεπόμενο στόχο.
Ο εκπρόσωπος του κινεζικού Πολεμικού Ναυτικού, ανώτερος λοχαγός Ουάνγκ Σουεμένγκ (Wang Xuemeng), δήλωσε ότι η εκτόξευση αποτελούσε μέρος του ετήσιου προγράμματος στρατιωτικής εκπαίδευσης της χώρας και πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.
Όπως ανέφερε, τα κράτη που επηρεάζονταν από τη δοκιμή είχαν ενημερωθεί εκ των προτέρων, ενώ υποστήριξε ότι η επιχείρηση «δεν στόχευε καμία συγκεκριμένη χώρα».
Το κινεζικό υπουργείο Άμυνας δεν αποκάλυψε τον τύπο του πυραύλου που χρησιμοποιήθηκε, ούτε έδωσε περαιτέρω τεχνικές λεπτομέρειες.
Ποια μοντέλα βαλλιστικών πυραύλων διαθέτει το Πεκίνο
Η Κίνα διαθέτει σήμερα δύο βασικούς τύπους βαλλιστικών πυραύλων που εκτοξεύονται από υποβρύχια (SLBM): τους JL-2 και JL-3.
Σύμφωνα με ειδικούς σε στρατηγικά οπλικά συστήματα, ο νεότερος JL-3 έχει σημαντικά αυξημένο βεληνεκές, επιτρέποντας θεωρητικά την προσβολή στόχων στις ηπειρωτικές Ηνωμένες Πολιτείες ακόμη και από θαλάσσιες περιοχές κοντά στις κινεζικές ακτές, όπως η Νότια Σινική Θάλασσα.
Κύριος φορέας αυτών των πυραύλων είναι τα πυρηνοκίνητα υποβρύχια Type 094 ή κλάσης Jin, από τα οποία το κινεζικό ναυτικό διαθέτει σήμερα έξι μονάδες.Το Πεκίνο αποφεύγει συνήθως να δημοσιοποιεί πληροφορίες για τις πυραυλικές του δοκιμές. Σύμφωνα με το Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (CSIS), ο JL-3 δοκιμάστηκε για πρώτη φορά το 2018 και ακολούθησε νέα δοκιμή το 2019, χωρίς έκτοτε να έχουν γίνει πολλές επίσημες ανακοινώσεις.
Αντιδράσεις από Νέα Ζηλανδία και Αυστραλία
Ιδιαίτερα επικριτική εμφανίστηκε η κυβέρνηση της Νέας Ζηλανδίας.
Ο υπουργός Εξωτερικών Ουίνστον Πίτερς δήλωσε ότι ο πύραυλος εκτοξεύθηκε εντός των υδάτων της Ζώνης Χωρίς Πυρηνικά Όπλα του Νοτίου Ειρηνικού, η οποία θεσπίστηκε με τη Συνθήκη της Ραροτόνγκα το 1986.
Παρότι η κινεζική δοκιμή δεν αφορούσε πυρηνική κεφαλή, ο Πίτερς χαρακτήρισε την εξέλιξη «ανεπιθύμητη και ανησυχητική», σημειώνοντας ότι οι χώρες του Ειρηνικού δεν επιθυμούν να μετατραπεί η περιοχή τους σε πεδίο δοκιμών προηγμένων πυραυλικών συστημάτων.
«Δεν έχουμε κανένα συμφέρον να χρησιμοποιείται ο Νότιος Ειρηνικός για την επίδειξη πυραυλικών δυνατοτήτων», τόνισε χαρακτηριστικά.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η υπουργός Εξωτερικών της Αυστραλίας, Πένι Γουόνγκ, η οποία έκανε λόγο για μια «αποσταθεροποιητική ενέργεια» που εντείνει τις ανησυχίες σχετικά με τη ραγδαία στρατιωτική ανάπτυξη της Κίνας.
Όπως σημείωσε, η συνεχής ενίσχυση των κινεζικών ενόπλων δυνάμεων συνοδεύεται από περιορισμένη διαφάνεια ως προς τους πραγματικούς στρατηγικούς στόχους του Πεκίνου.
