«Ο μισός μου εαυτός είναι η Αλίκη και ο άλλος η Βουγιουκλάκη»
Το τελευταίο ηχητικό ντοκουμέντο που κατέγραψε η Αλίκη Βουγιουκλάκη παρουσιάστηκε στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα», αποκαλύπτοντας τις βαθιές ανησυχίες της για το πώς θα την αντιμετώπιζε η κοινή γνώμη μετά τον θάνατό της.
Στη συνομιλία που είχε παραχωρήσει πριν από τρεις δεκαετίες στον δημοσιογράφο Παναγιώτη Φύτρα, η ηθοποιός αναφέρθηκε με απόλυτο ρεαλισμό στο μέλλον και στην αναπόφευκτη σύγκριση με διεθνή είδωλα.
Συγκεκριμένα, αναφερόμενη στην υστεροφημία της, η Αλίκη Βουγιουκλάκη είχε δηλώσει:
«Έχουν να ειπωθεί, να γραφτούν πολλά κι όταν εγώ δεν θα υπάρχω πια. Κι ίσως τότε να γραφτούν τα σημαντικότερα και να ειπωθούν τα πιο ουσιαστικά. Να είμαστε ρεαλιστές και να βλέπουμε τη ζωή όπως είναι και όπως συνεχίζεται όταν εμείς φεύγουμε απ’ τη ζωή. Και δείτε τι γίνεται με τη Μέριλιν.
Πόσες εκδόσεις βιβλίων έχουν γίνει, πώς έχουν γραφτεί, πόσα έχουν ειπωθεί. Πιστεύω ότι θα γίνει το ίδιο με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, τι να κάνουμε; Έτσι πιστεύω. Διάφορες εκδοχές, πολλά θα ειπωθούν κι ίσως πολλά θα μου αναγνωριστούν τότε. Δεν έχει πίκρα αυτό που λέω. Όχι ίσα ίσα, με ικανοποιεί».
Η αλήθεια πίσω από τον μύθο και ο εσωτερικός διχασμός
Στο ίδιο ηχητικό υλικό, η ηθοποιός ξεκαθάρισε τη στάση της απέναντι στη δημιουργία της δημόσιας εικόνας της, τονίζοντας τη σημασία της αυθεντικότητας.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά:
«Ποτέ δεν πήγα να στήσω έναν μύθο. Ο μύθος άμα είναι στημένος καταρρέει. Αυτός δημιουργείται μέσα από την αλήθεια. Κατάλαβες; Το ψέμα πρέπει να ‘ναι αληθινό, αγάπη μου. Το ψέμα για το ψέμα είναι άδικο».
Παράλληλα, η ίδια δεν είχε διστάσει να περιγράψει την πίεση της καριέρας της και τον τρόπο με τον οποίο αυτή επηρέασε την προσωπική της ευτυχία, σημειώνοντας:
«Σε όλη αυτή την πορεία μπορεί να έχω ξεχάσει να ζήσω. Να ζήσω με την έννοια την ουσιαστική. Να ζήσω απλά, μικρές χαρές και ανθρώπινες λύπες. Όλα σε μένα είναι συγκλονιστικά, συνταρακτικά, μεγάλα, εκκωφαντικά. Τόσο που δεν μπορώ πολλές φορές να τα αντέξω.
Αλλά προσπαθώ και για να ξαναγυρίσουμε, αν γινόταν το ίδιο, αν αυτό το χρέος το είχαν όλοι οι άνθρωποι απέναντι σε ένα ολόκληρο λαό, όπως είναι ο υπέροχος ελληνικός λαός, θα ‘μαστε σίγουρα η πιο ευτυχισμένη χώρα, όχι μόνο των Βαλκανίων ή της Ευρώπης, του κόσμου. Γιατί έχουμε τους θεούς με το μέρος μας, έχουμε την ευλογία του μεγάλου Θεού, του Θεού της Ελλάδας».
Η Αλίκη Βουγιουκλάκη είχε αναφερθεί εκτενώς και στην εσωτερική της σύγκρουση, εξηγώντας πώς μοιραζόταν η προσωπικότητά της ανάμεσα στην επαγγελματική της ταυτότητα και την ιδιωτική της ζωή.
Η πρωταγωνίστρια είχε εξομολογηθεί στον Παναγιώτη Φύτρα:
«Οι επιλογές μου, είναι λίγο δεσμευτικές, αλλά είναι και από μένα. Πολλές φορές το κουβεντιάζω με τον διχασμένο μου εαυτό. Γιατί ο μισός μου εαυτός είναι η Αλίκη Βουγιουκλάκη κι ο άλλος μισός είναι η Αλίκη.
Η Αλίκη που ξέρει τι της γίνεται ακριβώς, που ξέρει τι συμβαίνει, που δεν θέλει να στερήσει από τα μάτια των παιδιών αυτή την ευτυχία, αυτό το γέλιο, όταν μ’ ανταμώνουνε πάνω στη σκηνή και πίσω στα παρασκήνια. Και αφού ακόμα αυτή η δύναμη υπάρχει και μέσα μου και στη σχέση μου με το κοινό, δεν ξέρω αν είναι δικαίωμά μου να την κόψω. Δηλαδή να κάνω αυτό που λέμε, μια στροφή ουσιαστική. Τι ωραία λέξη το “σ’ αγαπώ”, ε;».
