Eίναι πρόδηλον ότι, βαίνωμεν ολοταχώς προς μία άτυπη προεκλογική περίοδο, ανεξαρτήτως, των αντικρουόμενων αφηγηματικών διατυπώσεων, δια τον ακριβή χρόνο, διεξαγωγής των εκλογών.
Ο λαός , τω όντι, εκζητά μία στεθερά, ασφαλή διακυβέρνηση με διεθνές κύρος και αξιοπιστία ούτως ώστε να δύναται τελεσφόρως να διεξέλθει των καίριων και αλλεπάλληλων προβλημάτων τα οποία προκύπτουν.
Σήμερον, ορούμε το έκδηλο φαινόμενο διεκδικήσεως της νομής της εξουσίας, από σχήματισμούς οίτινες, στερούνται στοιχειώδους πολιτικής εμπειρίας, ή ουδόλως προτάσσουν ορισμένο εναλλακτικό πρόγραμμα διακυβερνήσεως ή βουλεύονται να αποσαφηνίσουν εναργώς το σαφές ιδεολογικό τους στίγμα, επί του οποίου ερείδονται τυχόν προτεινόμενες λύσεις δια την θεραπεία των χρόνιων παθογενειών της κοινωνίας.
Το φαινόμενο της πολιτικής συνιστά ανυπερθέτως ένα ιδιαίτατα δυσχερές και περίπλοκο πεδίο μάχης, το οποίο εν ταυτώ, καταλαμβάνει πολλαπλά και ετερόκλητα πεδία της κοινωνικής σφαίρας και εν γένει διεθνούς, της πολιτικής κονίστρας και ουδαμώς ένα εκκρεμές παίγνιο, το οποίο, αναδεικνύει χαίνοντα πάθη, προσωπικοτήτων με ιδιάζουσα ψυχοπαθολογία, τα οποία, επιδιώκουν παντί προσφόρω τρόπω, αμιγώς καιροσκοπικώς, την ατομική προβολή και την εξυπηρέτηση αλλότριων, τέλος πάντων, συμφερόντων πέραν του δημοσίου.
Ασφαλώς η ως άνω, εν ενί λόγω, διαπίστωση, ουδόλως αποτελεί θέσφατον κανόνα, αλλά εν συγκρίσει με τα υπάρχοντα τεκταινόμενα, δύναται τις, ευχερώς να συναγάγει το ως άνω συμπέρασμα και παραθέτω ευθύς αμέσεως, ένα ενδεικτικό παράδειγμα :
Ιδίως επί των διεθνών σχέσεων, της ασκουμένης εξωτερικής δηλαδή πολιτικής, προαπαιτείται, ιδιαίτατα προσοχή, καθότι οι κανόνες οίτινες διέπουν τον πυρήνα των διεθνών σχέσεων και εν γένει την διπλωματία, δεν αποτελούν αντικείμενο απλώς δημαγωγίας ή άσκησης μίας ευτελούς μικροπολιτικής πολιτικής.
Απαιτεί, φερεγγυότητα, δυναμική, κατάρτιση και παραδεδεγμένο κύρος, διότι η έννοια της πολιτικής αυτής καθ’ αυτής, δεν συνιστά απλώς μία μορφή αυτοπροβολής, ή συνθηματολογικής ρητορικής επί των τηλεοπτικών αμβώνων, επί τω τέλει, να αποδομηθεί, το αντίπαλο κόμμα δημοσίως και εις επήκοον των πολιτών, δίκην εντυποσιοθηρίας και χάριν άγραν ψήφων.
Εν άλλαις λέξεσιν, η τηλεοπτική διαμόρφωση ή ενίοτε η αλλοίωση της κοινοβουλευτικής πραγματικότητας, μέσω της τηλοψίας δημιουργεί και αποκρυσταλλώνει μία ψευδή συνείδηση προς τον τρίτον, ότι το πολυσχιδές φαινόμενο της πολιτικής, αποτελεί κάτι απλό ή βατό.
Εν συμπεράσματι, ο τόπος, ιδίως εις το παρόν εύθρυπτο και διαρκώς μεταβαλλόμενο πολιτικό και διεθνές περιβάλλον απαιτεί μία στιβαρά, έμπερη και διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση ιδίως δια την αξιοπιστία της, παρά τις όποιες καταλογιζόμενες πράξεις ή παραλείψεις, καθότι, ουδείς προέκυψε εκ παρθενογεννήσεως.
Πέραν λοιπόν της τροπής της εκλογολογίας, καθίσταται φρόνιμο, να ποιηθούμε μίας ακροθιγούς μνείας, περί της πυρετώδους νομοθετήσεως υπέρ της κυβερνήσεως, ιδίως εκ μέρους του Υπουργείου Δικαιοσύνης, με πολλαπλές τομές, εις την Νομοθεσία, προς εξυπηρέτηση του βέλτιστου συμφέροντος των πολιτών.
Τούτο δε προκύπτει εκδήλως, ιδίως εκ της τροποποιήσεως του κληρονομικού δικαίου, θεσπίζοντας μείζονες νομοθετικές διατάξεις, δια την διευκόλυνση των πολιτών και την μεταρρύθμιση ήδη εντοπισθέντων χρόνιων σοβούντων παθογενειών, ιδίως αναφορικώς προς τον θεσμό της δηλώσεως αποποιήσεως, προκειμένου να υπάρχει η δυνατότητα, ορθολογιστικής αξιοποιήσεως των περιουσιακών στοχείων.
Περαιτέρω, δια της καθολικής αναμορφώσεως των επίμαχων διατάξεων του κληρονομικού δικαίου, με καίριες επερχόμενες τροποποιήσει προς βελτίωση της εν γένει λειτουργίας της κληρονομικής διαδοχής, ως παρεπόμενο οπωσούν θεσμό του οικογενειακού δικαίου.
Εν κατακλείδι, η διεισδυτική μεταρρύθμιση του κληρονομικού δικαίου, όπως και του Αστικού, του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, του Ποινικού Δικαίου και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας παλαιότερον, σε ακανθώδη πεδία, αποδεικνύει ακριβώς την συνειδητή βούληση της κυβερνήσεως δια σιωπηρών μεταρρυθμίσεων, προς την πρόοδο και εξέλιξη της κοινωνίας αλλά και των θεσμών, εξ αντιδιαστολής, με όσους όσους ασκόπως εν τέλει, πολυδιαφημίζονται με άναρθρες ιαχές και κίβδηλα άνευ περιεχομένου συνθήματα, άνευ όμως ουδεμίας ουσιαστικής και σοβαρής αντιπρότασης δια την κοινωνία και εν γένει την εύρυθμη και βέλτιστη λειτουργία της Πολιτείας ως προς όλες τις κατευθύνσεις.
Χαράλαμπος Β Κατσιβαρδάς
Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω και Στ.Ε
Ανεξάρτητος Βουλευτής
