Ο Στέφανος Κασσελάκης, πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατίας, παραχωρεί αποκλειστική συνέντευξη στο The Leader και στον Κωνσταντίνο Καλόγηρο, μιλώντας για τις προκλήσεις και τις στρατηγικές προοπτικές του κόμματός του. Με αφορμή το επικείμενο συνέδριο του Κινήματος, ο κ. Κασσελάκης αναλύει γιατί επέλεξε να δώσει τον λόγο στα μέλη, τονίζει τη σημασία της δημοκρατικής συμμετοχής και της οικονομικής αυτονομίας, ενώ παρουσιάζει τις βασικές πολιτικές προτεραιότητες του Κινήματος για την κοινωνία, την οικονομία και την εξωτερική πολιτική. Από την αντιμετώπιση της ακρίβειας μέχρι τη θέση της Ελλάδας στον διεθνή χάρτη, ο πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατίας μιλάει με σαφήνεια για τα κρίσιμα ζητήματα που απασχολούν τους πολίτες, αλλά και για την ανάγκη οικοδόμησης ενός σύγχρονου, προοδευτικού και αξιόπιστου πολιτικού φορέα.
Πλησιάζει το Συνέδριό σας, στο οποίο σκοπεύετε – όπως λέτε- να ληφθούν συλλογικές αποφάσεις για τη συνέχιση ή μη του Κινήματος Δημοκρατίας, την οικονομική του βιωσιμότητα και την κυβερνητική του προοπτική. Η απόφασή σας αυτή ξάφνιασε τον κόσμο, καθώς και κοντινούς σας συνεργάτες. Τι σάς οδήγησε σε αυτήν την απόφαση;
Η απόφασή μου δεν ήταν μια κίνηση τακτικής, αλλά μια κίνηση βαθιάς δημοκρατικής ευθύνης. Στις 7 και 8 Φεβρουαρίου, δεν αποφασίζω εγώ, αποφασίζουν τα μέλη. Το Κίνημα Δημοκρατίας ιδρύθηκε μπροστά σε μια πόρτα που έκλεισε πραξικοπηματικά και τώρα ήρθε η ώρα να ανοίξουμε διάπλατα τις πόρτες στα μέλη μας . Δεν φοβάμαι την κρίση της βάσης· την επιζητώ. Θέλουμε ένα κίνημα βιώσιμο, με καθαρή κυβερνητική προοπτική και οικονομική αυτονομία, μακριά από χρέη, δεσμεύσεις και εξαρτήσεις. Είναι η ώρα των μεγάλων αποφάσεων για να χτίσουμε έναν φορέα αλλαγής που θα κινητοποιεί όλους όσους έχουν απογοητευτεί από την πολιτική και του πολιτικούς.
Έχετε δηλώσει ότι το Κίνημα Δημοκρατίας είναι κεντρώο προς κεντροαριστερό. Τον ίδιο χώρο διεκδικεί – και μάλιστα πολύ πριν από εσάς– και το ΠΑΣΟΚ. Αισθάνεστε συχνά να είστε ιδεολογικά πιο κοντά στο κόμμα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου; Στο κάλεσμα του ΠΑΣΟΚ για προγραμματικό διάλογο με τις προοδευτικές δυνάμεις τι απαντάτε;
Οι πολιτικοί χώροι δεν κατοχυρώνονται ιστορικά, αλλά πολιτικά. Εμείς εκφράζουμε το προοδευτικό κέντρο ως έναν χώρο αντισυστημικό απέναντι στις παθογένειες του κράτους και ταυτόχρονα ρεαλιστικό στις λύσεις που μπορεί να εφαρμοστούν.
Το προοδευτικό κέντρο δεν είναι μνήμη αλλά ευθύνη. Δεν είναι το τι δήλωσες κάποτε, αλλά το τι δεσμεύεσαι να κάνεις τώρα και αν μπορείς να το στηρίξεις στην πράξη με συνέπεια και αξιοπιστία.
Όσο για το κάλεσμα του Νίκου Ανδρουλάκη σε προγραμματικό διάλογο η απάντηση είναι ξεκάθαρη: Ο διάλογος δεν γίνεται πίσω από κλειστές πόρτες με «παρακάλια» για συνεργασία. Εμείς πιστεύουμε στον διάλογο στη βάση των αρχών και της κοινωνίας. Αν το ΠΑΣΟΚ θέλει πραγματική προοδευτική σύγκλιση, ας ξεκινήσουμε από τα προβλήματα του κόσμου και όχι από το πώς θα μοιραστούν οι καρέκλες.
Υπάρχουν εν ενεργεία κόμματα ή υπό διαμόρφωση σχηματισμοί που νιώθετε πιο κοντά σε ιδέες και προγράμματα; Θα μπορούσατε να έρθετε σε μία σύγκλιση για τον σχηματισμό ενός αντίπαλου πόλου στην ΝΔ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη;
Ο στόχος μας είναι ένας: να δημιουργήσουμε έναν ισχυρό, ορθολογικό και ρεαλιστικό αντίπαλο πόλο απέναντι στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Αλλά προσέξτε, όχι μια απλή άθροιση προσώπων που απέτυχαν στο παρελθόν. Χρειαζόμαστε μια νέα προγραμματική αφετηρία. Για εμένα, δεν υπάρχει καμία περίπτωση συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία . Η σύγκλιση που επιδιώκουμε είναι με την ίδια την κοινωνία και με όσες δυνάμεις θέλουν την πραγματική ρήξη με τη «ψηφιοποίηση του ρουσφετιού».
Ακρίβεια και πληθωρισμός : τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Έλληνες πολίτες. Η κυβέρνηση τα χαρακτηρίζει παγκόσμιο και εισαγόμενο φαινόμενο. Τί απαντάτε σε αυτό; Μπορεί να υπάρξει κάποια αποτελεσματική λύση;
Η κυβέρνηση μας λέει ότι η ακρίβεια είναι «εισαγόμενη», αλλά τα στοιχεία την διαψεύδουν. Τον Νοέμβριο ο πληθωρισμός στην Ελλάδα ήταν 2,8%, ενώ στην Ευρωζώνη 2,1% . Αυτή η διαφορά είναι το «καπέλο» της ελληνικής αισχροκέρδειας και των καρτέλ. Δεν είναι δυνατόν οι τράπεζες να έχουν κέρδη-ρεκόρ την ώρα που ο πολίτης δεν μπορεί να βγάλει τον μήνα . Η λύση είναι οι «6+1 τομές» μας: μείωση του ΦΠΑ στα βασικά αγαθά, πάταξη της αισχροκέρδειας και πραγματική ενίσχυση της ρευστότητας στην αγορά.
Το νέο εξοπλιστικό πρόγραμμα της «Ατζέντας 2030» για τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις προβλέπει συνολικές επενδύσεις ύψους 25-28 δις. ευρώ για την επόμενη 12ετία. Συμφωνείτε με αυτήν την πολιτική ή θεωρείτε ότι το ποσό είναι υπερβολικό και ότι θα ήταν προτιμότερο ένα μέρος του να διατεθεί σε κοινωνική πολιτική και υποδομές;
Η άμυνα της χώρας είναι ιερή και επιβεβλημένη, αλλά δεν μπορεί να γίνεται με όρους «shopping οπλικών συστημάτων» καθ’ υπαγόρευση τρίτων. Οι δαπάνες των 25-28 δις ευρώ πρέπει να συνοδεύονται από λογοδοσία και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό. Δεν συμφωνώ με την αλόγιστη σπατάλη την ώρα που το ΕΣΥ καταρρέει. Η δική μας γραμμή είναι αφενός η επαρκής άμυνα που ισχυροποιεί τη χώρα και αφετέρου σέβεται το υστέρημα του Έλληνα φορολογούμενου, δίνοντας προτεραιότητα στην κοινωνική συνοχή .
Η στρατηγική συμμαχία Ελλάδας-Ισραήλ έχει εισέλθει σε μια νέα εποχή, εστιάζοντας στην αμυντική τεχνολογία, την ενεργειακή διασύνδεση και την περιφερειακή σταθερότητα και ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο. Πώς κρίνετε την εξέλιξη αυτή;
Η Ελλάδα οφείλει να έχει στρατηγικές συμμαχίες που ενισχύουν τον ρόλο της στην Ανατολική Μεσόγειο . Η εν λόγω συμμαχία είναι σημαντική για την ασφάλεια και την ενέργεια, αλλά η βάση της οφείλει να είναι πάντα μέσα στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου. Ως μια χώρα που πιστεύει στην ειρήνη, οφείλουμε να είμαστε παράγοντας σταθερότητας και δε μπορούμε να κλείνουμε τα μάτια μας στα όσα τραγικά συμβαίνουν στη Γάζα.
Η Αθήνα προσπαθεί να κρατήσει τις ισορροπίες στην κρίση που έχει ξεσπάσει μεταξύ ΕΕ- ΗΠΑ. Παράλληλα, υπάρχει και η πρόσκληση Τραμπ για συμμετοχή της χώρας μας στο Συμβούλιο της Ειρήνης. Τι πιστεύετε εσείς ότι είναι καλύτερο για τη χώρα μας;
Το δικό μου όραμα για την Ελλάδα δεν είναι αυτό του “δεδομένου” και υπάκουου συμμάχου που απλώς περιμένει να δει τι θα αποφασίσουν οι άλλοι για εμάς. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, με τη στάση της, δείχνει μια φοβικότητα: προσπαθεί να “ισορροπήσει” χωρίς να έχει ξεκάθαρη φωνή.
Εμείς στο Κίνημα Δημοκρατίας λέμε το εξής: Η Ελλάδα πρέπει να είναι πρωταγωνίστρια, όχι κομπάρσος. Στο ζήτημα του “Συμβουλίου της Ειρήνης”, η θέση μας είναι αρχής. Δεν πρόκειται να δεχτούμε καμία πρωτοβουλία που υπονομεύει τον ΟΗΕ και το Διεθνές Δίκαιο, γιατί αυτά είναι η ασπίδα μας ως χώρα. Ταυτόχρονα όμως, δεν θα μείνουμε κλεισμένοι στο καβούκι μας. Η Ελλάδα έχει το ηθικό και πολιτικό ανάστημα να συμμετέχει ενεργά σε κάθε ειρηνευτική διαδικασία για τη Γάζα. Η σχέση μας με τις ΗΠΑ είναι ισχυρή και στρατηγική, αλλά θα πρέπει να βασίζεται στον αμοιβαίο σεβασμό και όχι στην υποταγή.
Αν γυρνούσατε πίσω, από τη στιγμή που κατεβήκατε υποψήφιος πρόεδρος στον ΣΥΡΙΖΑ, τι θα αλλάζατε;
Θα κρατούσα την επιλογή να δοκιμάσω την αλλαγή, γιατί αυτήν την εντολή είχα από τη βάση του κόμματος. Σας θυμίζω το «Στέφανε άλλαξε τα όλα». Όμως η εμπειρία εκείνη επιβεβαίωσε ότι όταν τα εσωτερικά συστήματα λειτουργούν με κλειστούς μηχανισμούς, η εντολή της βάσης συχνά υπονομεύεται στην πράξη.
Το ουσιαστικό συμπέρασμα είναι θεσμικό: χωρίς σαφείς κανόνες λειτουργίας, χωρίς λογοδοσία και χωρίς πραγματική συμμετοχή, η πολιτική μετατρέπεται σε αναπαραγωγή αδιεξόδων.
Αυτό είναι που επιχειρούμε να υπερβούμε χτίζοντας έναν φορέα που αξιολογεί την πορεία του, διορθώνει λάθη και λειτουργεί με συλλογική νομιμοποίηση.
