Ο επικεφαλής των “Δημοκρατών”, Στέφανος Κασσελάκης, αναλύει στο “Secret” και τη Σάσα Σταμάτη τις προτάσεις του κόμματός του, αποκαλύπτει τις δυσκολίες που άλλαξαν τη ζωή του, αλλά και τα επόμενα βήματα στην προσωπική του ζωή
Σε µια περίοδο όπου η πολιτική συζήτηση συχνά αναλώνεται σε στείρες αντιπαραθέσεις, ο Στέφανος Κασσελάκης δηλώνει αποφασισµένος να αλλάξει τους κανόνες του παιχνιδιού. Ως επικεφαλής των «∆ηµοκρατών», φέρνει στο τραπέζι την ατζέντα του Προοδευτικού Κέντρου, υπερασπιζόµενος τη συνύπαρξη της ελεύθερης οικονοµίας µε ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος. Στη συνέντευξή του στο «S» δεν περιορίζεται απλώς στην καταγγελία των προβληµάτων, αλλά καταθέτει ένα νέο, κοστολογηµένο µοντέλο ανάπτυξης. Μιλάει ανοιχτά για τη µάστιγα της υπερφορολόγησης, προτείνοντας ριζικές λύσεις, όπως η κατάργηση της προκαταβολής φόρου και η καταβολή ΦΠΑ βάσει πραγµατικών εισπράξεων, ενώ παράλληλα ξεκαθαρίζει πως η προστασία των εργασιακών δικαιωµάτων και η αύξηση του κατώτατου µισθού αποτελούν αδιαπραγµάτευτες προϋποθέσεις για την παραγωγική αναγέννηση της χώρας.
Οµως, πίσω από τις προτάσεις για τη σύσταση Εθνικού Ταµείου Επενδύσεων και την οριστική αντιµετώπιση του ιδιωτικού χρέους αναδεικνύεται και ο άνθρωπος. Σε µια σπάνια προσωπική εξοµολόγηση, ο πρόεδρος των «∆ηµοκρατών» αποκαλύπτει την πιο δύσκολη στιγµή της ζωής του, όταν στα 14 χρόνια του αναγκάστηκε να φύγει ολοµόναχος για την Αµερική, βλέποντας την οικογένειά του να δοκιµάζεται σκληρά από τις παθογένειες του συστήµατος. Εξηγεί γιατί θεωρεί την απόφασή του να αφήσει µια επιτυχηµένη καριέρα στο εξωτερικό για να µπει στην ελληνική πολιτική σκηνή ως την πιο «extreme» επιλογή του και µοιράζεται τη βαθιά του επιθυµία να γίνει πατέρας, οραµατιζόµενος µια χώρα δίκαιη, που θα προσφέρει ίσες ευκαιρίες στην επόµενη γενιά. Πρόκειται για µια συζήτηση που επιχειρεί να αποδείξει στην πράξη το κεντρικό του µήνυµα: την επιστροφή στην «πολιτική µε πολιτισµό».
Μιλάτε για ένα νέο µοντέλο. Τι ακριβώς πρεσβεύουν οι «∆ηµοκράτες» σε αυτό το πλαίσιο και πώς διαφοροποιείστε;
Η χώρα δεν αντέχει άλλα ηµίµετρα. Χρειάζεται µια νέα, τολµηρή οικονοµική στρατηγική, που θα συνδυάζει την απαραίτητη δηµοσιονοµική υπευθυνότητα µε την ουσιαστική κοινωνική δικαιοσύνη. Αυτός ακριβώς είναι ο πυρήνας του Προοδευτικού Κέντρου: η βαθιά πεποίθηση ότι η ελεύθερη οικονοµία οφείλει και µπορεί να συνυπάρχει µε ένα ισχυρό, κοινωνικό και δίκαιο κράτος. Στους «∆ηµοκράτες» δεν εστιάζουµε στη στείρα καταγγελία του προβλήµατος, αλλά ερχόµαστε να προσφέρουµε τη λύση. ∆εν περιµένουµε να αλλάξουν οι κανόνες, τους αλλάζουµε εµείς. Ενα από τα µεγαλύτερα προβλήµατα για την αγορά είναι η υπερφορολόγηση. Πώς σκοπεύετε να στηρίξετε τις επιχειρήσεις και πόσο ρεαλιστικές είναι οι προτάσεις σας; Απαιτείται άµεσα η µετάβαση σε µια οικονοµία επενδύσεων και υψηλής προστιθέµενης αξίας. Η µείωση της φορολογικής επιβάρυνσης αποτελεί το απόλυτο αναπτυξιακό εργαλείο, καθώς τονώνει τη ρευστότητα και την ικανότητα των επιχειρήσεων να καινοτοµήσουν. Οι µικρές και µεσαίες επιχειρήσεις είναι η ραχοκοκκαλιά της ελληνικής οικονοµίας και οφείλουµε να τις στηρίξουµε. Η κατάργηση της παράλογης προκαταβολής φόρου και η πληρωµή ΦΠΑ µε βάση τις πραγµατικές εισπράξεις δηµιουργούν ένα περιβάλλον όπου η επιχειρηµατικότητα παύει να ασφυκτιά. Για εµάς, κάθε τέτοια θέση είναι απόλυτα φερέγγυα: δεν αποτελεί µια αόριστη υπόσχεση, αλλά µια κοστολογηµένη και µετρήσιµη λύση, διαθέσιµη στην ιστοσελίδα µας και ανοιχτή στον δηµόσιο έλεγχο.
Πώς εντάσσεται ο εργαζόµενος σε αυτή την εξίσωση; Η ενίσχυση της επιχειρηµατικότητας δεν συγκρούεται µερικές φορές µε τα εργασιακά δικαιώµατα;
Ας γίνουµε ξεκάθαροι: καµία ανάπτυξη δεν είναι βιώσιµη χωρίς ισχυρή εργασία. Ενα παραγωγικό µοντέλο που στηρίζεται σε εξαντλητικά ωράρια, ανασφάλεια και χαµηλές αµοιβές δεν είναι απλώς κοινωνικά άδικο, είναι οικονοµικά αδιέξοδο. Οι εργαζόµενοι δεν είναι κόστος· είναι ο βασικός συντελεστής της παραγωγικής αναγέννησης. Η αύξηση του κατώτατου µισθού, η ενίσχυση των συλλογικών συµβάσεων, η απόλυτη προστασία των εργασιακών δικαιωµάτων και η επένδυση στις δεξιότητες των νέων αποτελούν αδιαπραγµάτευτες προϋποθέσεις για µια οικονοµία που παράγει πλούτο και τον κατανέµει δικαιότερα.
Πώς θα λύσετε το πρόβληµα της ρευστότητας και της χρηµατοδότησης, που ταλαιπωρεί την αγορά;
Για να γίνουν όλα αυτά πράξη, χρειαζόµαστε µια ενεργή επενδυτική πολιτική. Η σύσταση Εθνικού Ταµείου Επενδύσεων, η ίδρυση δοµών βιοµηχανικής ανάπτυξης και ένας νέος, σύγχρονος αναπτυξιακός νόµος, µε έµφαση στις νέες τεχνολογίες, θα κατευθύνουν τους πόρους σε κλάδους µε πραγµατική προοπτική. Φυσικά, κανένα παραγωγικό σχέδιο δεν υλοποιείται χωρίς ρευστότητα, πρόσβαση στη χρηµατοδότηση και, πρωτίστως, λογοδοσία. Η πλήρης ενεργοποίηση της Αναπτυξιακής Τράπεζας, η λειτουργία µικρών και ψηφιακών τραπεζών και η οριστική αντιµετώπιση του ιδιωτικού χρέους θα απελευθερώσουν παραγωγικές δυνάµεις που σήµερα παραµένουν εγκλωβισµένες. Οι πολίτες απαιτούν διαφάνεια, καθαρούς κανόνες και όχι παρασκηνιακές συµφωνίες σε κλειστά γραφεία.
Συνοψίζοντας, ποιο είναι το µήνυµα που στέλνετε στους πολίτες;
Ως ∆ηµοκράτες – Προοδευτικό Κέντρο, προτείνουµε ένα νέο µοντέλο ανάπτυξης. Με λιγότερη φορολογική πίεση στους πολλούς, ριζική αύξηση των επενδύσεων στην παραγωγή, αξιοπρεπή εργασία, περιφερειακή ισορροπία και δίκαιη κατανοµή του παραγόµενου πλούτου. Μόνο έτσι η ελληνική οικονοµία θα κάνει το µεγάλο άλµα: από την επιβίωση στη δηµιουργία και από την ψυχρή αριθµητική µεγέθυνση στην πραγµατική ευηµερία. Σε µια πολιτική σκηνή που έχει συνηθίσει να υψώνει τη φωνή, εµείς επιλέγουµε έναν άλλο δρόµο: την πολιτική µε πολιτισµό. Είµαστε η δύναµη που ζητά από τον πολίτη να την ελέγξει, όχι απλώς να την πιστέψει, υπενθυµίζοντας καθηµερινά πως η ζωή του είναι το κέντρο µας.
Θα σας ενδιέφερε να γίνετε πατέρας;
Ναι, απόλυτα. Η δηµιουργία οικογένειας είναι ένα από τα πιο όµορφα και δηµιουργικά όνειρα που έχω. Για µένα, όµως, η πατρότητα δεν είναι απλώς µια προσωπική επιθυµία. Είναι και µια καθηµερινή υπενθύµιση της ευθύνης που έχουµε όλοι µας: να παραδώσουµε στα παιδιά µας µια χώρα πιο δίκαιη, πιο ασφαλή, πιο συµπεριληπτική. Θέλω τα παιδιά που θα φέρουµε στον κόσµο -όπως και όλα τα παιδιά στην Ελλάδα- να µεγαλώσουν σε µια κοινωνία που δεν θα τους βάζει εµπόδια στα όνειρά τους, αλλά θα τους δίνει ίσες ευκαιρίες να προκόψουν και να δηµιουργήσουν στον τόπο τους.
Ποιο είναι το πιο extreme πράγµα που έχετε κάνει;
Πολλοί θα περίµεναν να απαντήσω αναφέροντας κάποιο επικίνδυνο σπορ. Για µένα, όµως, το πιο «extreme» πράγµα που έχω κάνει στη ζωή µου ήταν η απόφαση να αφήσω µια απόλυτα τακτοποιηµένη και επιτυχηµένη επαγγελµατική πορεία στο εξωτερικό και να µπω στην ελληνική πολιτική σκηνή. Να τσαλακωθώ, να συγκρουστώ µε εδραιωµένες νοοτροπίες και συµφέροντα δεκαετιών και να πω: «Ως εδώ. Πάµε να αλλάξουµε τους κανόνες του παιχνιδιού». Ηταν ένα άλµα χωρίς δίχτυ ασφαλείας, αλλά το έκανα µε όλη µου την καρδιά. Γιατί, αν θέλεις πραγµατικά να προσφέρεις στον τόπο σου, πρέπει να είσαι διατεθειµένος να βγεις από την άνεσή σου και να ρισκάρεις.
Ποια ήταν η πιο δύσκολη στιγµή της ζωής σας;
Η πιο δύσκολη στιγµή ήταν στην εφηβεία µου, όταν είδα την οικογένειά µου να κλονίζεται και να χάνει τους κόπους µιας ζωής εξαιτίας των παθογενειών και των κυκλωµάτων που µάστιζαν, και δυστυχώς ακόµη µαστίζουν, τη χώρα. Ηταν η στιγµή που αναγκάστηκα να φύγω µόνος µου, στα 14 µου, για την Αµερική µε µια υποτροφία. Αυτή η δυσκολία, όµως, έγινε το µεγαλύτερο µάθηµά µου. Με έµαθε να στηρίζοµαι στις δικές µου δυνάµεις, να δουλεύω σκληρά και, κυρίως, γέννησε µέσα µου το πείσµα να πολεµήσω αυτό το σάπιο σύστηµα, ώστε να µη χρειαστεί καµία άλλη οικογένεια στην Ελλάδα να ζήσει κάτι ανάλογο.
