Tου Μάνου Ξιώνη
https://www.goldmansachs.com/insights/articles/the-global-economy-in-2075-growth-slows-as-asia-rises (8/12/2022)
2075 GDP /Country
- China 57 Trillion USD
- India 52,5 Trillion USD
- USA 51,5 Trillion USD
Sorry αγαπητoί έγκριτοι αναλυτές της Goldman Sachs αλλά αυτή την φορά κάνετε λάθος .
Μην ποντάρετε ποτέ κόντρα στην Αμερική.
Σας θυμίζουμε την δεκαετία του ‘30 και του ’70, τις μαύρες δεκαετίες της Δύσης .
Και τότε οι προβλέψεις δεν ήταν αισιόδοξες για το μέλλον της Δύσης .
Πολλοί ‘μετά Χριστόν προφήτες» προέβλεπαν με βαρύγδουπες αναλύσεις το τέλος του καπιταλισμού.
Στην μαύρη δεκαετία του 70 μετά το default ( πτώχευση κι εγκατάλειψη του κανόνα του Χρυσού) των ΗΠΑ το 1971 την ατιμωτική ήττα από τις κομμουνιστικές δυνάμεις στο Βιετνάμ το 1973 , το σκάνδαλο δημοκρατίας του Watergate το πρώτο πετρελαικό σοκ του 73, το δεύτερο του 79, τα κύματα απεργιών, μαζικής βίας ,τρομοκρατίας, που έριχναν κυβερνήσεις στην Δ.Ευρώπη η μαρξίζουσα ακαδημαική πολιτική ορθότητα προεξοφλούσε το τέλος της Αμερικής και του Δυτικού κόσμου ως κυρίαρχης υπερδύναμης. Φυσικά οι βαθυστόχαστες προβλέψεις πήγαν άπατες λίγα χρόνια μετά. Ο άνεμος της συντηρητικής αντεπανάστασης με την χρυσή 12 ετία Reagan & Bush υπο την οικονομική καθοδήγηση του Paul Volker ανέστρεψε τον ρου της ιστορίας. Τελικά αντί να καταρρεύσει η Αμερική κι ο καπιταλισμός κατέρρευσε η …Σοβιετική Ενωση κι ο …κομμουνισμός !
Ομοίως μετά το κραχ του 29 , τις διαδοχικές πτωχεύσεις κρατών τις κοινωνικοοικονομικές αναταραχές της ταραγμένης δεκαετίας του 30 οι απανταχού μαρξιστές έφτασαν στο ζενίθ της αισιοδοξίας τους . Το τέλος του επάρατου καπιταλισμού έμοιαζε πιο κοντά από ποτέ !Η επικράτηση της «παγκόσμιας επανάστασης» κι ο σοσιαλιστικός παράδεισος φάνταζε ως μόνη διέξοδος στα τότε κοινωνικά αδιέξοδα των χτυπημένων από το κραχ καπιταλιστικών οικονομιών με τα λουκέτα και τα συσίτια για τις στρατιές των ανέργων να μην έχουν τέλος. Πεδίο δόξης λαμπρόν για την νεομαρξιστική «Σχολή της Φρανκφούρτης» που με ορμητήριο το περιβόητο Columbia University είχαν ξεκινήσει την υπόγεια διάβρωση του καπιταλισμού εκ των έσω πιστοί στο διακηρυγμένο δόγμα τους.
Οι ως τότε ιδεολόγοι μαρξιστές που προφήτευαν μετά από κάθε μεγάλη οικονομική συστημική κρίση ( 1873-1893-1907 ) το …τέλος του καπιταλισμού δεν έπαυαν να διαψεύδονται κάθε φορά που οι δυτικές οικονομίες ανέκαμπταν και η λαϊκή δυσαρέσκεια εκτονωνόταν. Όμως σε αυτήν την μεγάλη καπιταλιστική κρίση του 30 υπήρχε ένα αντίβαρο και καθοδηγητικό κέντρο των απανταχού μαρξιστών εκείνο της Σοβιετικής Ενωσης που δοκίμαζε τον βίαιο εκσυγχρονισμό της αγροτικής παραγωγής μέσω της σταλινικής κολλεκτιβοποίησης και την ραγδαία βιομηχανοποίηση με τον κεντρικό σχεδιασμό που έμοιαζε να κερδίζει την άναρχη σύγκρουση συμφερόντων της ελεύθερης οικονομίας με τις επαναλαμβανόμενες κρίσεις της.
Οι τότε ακαδημαϊκές ελιτ της πολιτικής ορθότητας του Cambridge, Oxford, Eaton, Harvard, Yale αφού θεοποιούσαν τις επεκτατικές κευνσιανές πολιτικές ως δήθεν αντίδοτο στην κρίση ,ενώ έκλειναν πονηρά το μάτι στον μαρξισμό. Ομοίως και οι νεόκοπες δυναστείες της επιχειρηματικής ελιτ που μες την κρίση του 30 έκαναν χρυσοφόρες business με το αδιαφανές καθεστώς του Σοβιετικού κρατισμού και ο «κομμουνιστικός κίνδυνος« περιοριζόταν μόνο στα όρια των δικών τους εργοστασίων. Τα παχυλά αδιαφανή συμβόλαια των μεγάλων δυτικών βιομηχανιών με την ΕΣΣΔ που εξήγαγαν με το αζημείωτο τεχνολογικά προιόντα στην τότε καθυστερημένη σοβιετική οικονομία έκαναν τα εκατομμύρια θυμάτων της σταλινικής θηριωδίας να περνούν στα ψιλά των εφημερίδων του Παρισιού του Λονδίνου της Νέας Υόρκης κάτι σαν ασήμαντες παράπλευρες απώλειες. Τελικά ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος ήρθε ως διεξοδος από την κρίση . Υοu have problem-I have business το παλιό αμερικάνικο ρητό και χάρη στο οξύ πρόβλημα των Ευρωπαίων συμμάχων των ΗΠΑ στον Β.Π.Π ανέκαμψαν μαζί με τα κέρδη των επιχειρήσεων και το ΑΕΠ των ΗΠΑ ,κι όχι από τις κρατικίστικες φορομπηχτικές πολιτικές του αποτυχημένου New Deal που μας προπαγανδίζει μέχρι τώρα η κευνσιανή Πολιτική Ορθότητα. Αντίθετα ο κρατισμός είχε επαναφέρει την ύφεση ως το 1938 για να δικαιωθεί και η θαρραλέα φιλελεύθερη φωνή του Milton Friedman απέναντι στην κευνσιανή κρατικοεπιδοματική λαίλαπα του 30.
Αν
Α) στην θέση του σοσιαλιστικού παραδείσου υποκαταστήσει κανείς
την Σοβιετική Ενωση με την σημερινή Κίνα
Β) και στην θέση της μαρξιστικής σχολής της Φρανκφούρτης του 30 βάλει κανείς τους αξιους διαδόχους τους στα ίδια «λαμπερά πανεπιστήμια» του East & West Coast της νεομαρξιστικής woke-cancel agenda και της ισοπεδωτικής Πολιτικής Ορθότητας των ΜΜΕ και της socialiberal σχολής.
Είναι ξεκάθαρο πως η ιστορία επαναλαμβάνεται κι όποιος δεν θυμάται το παρελθόν του είναι υποχρεωμένος να το επαναλαμβάνει.
Καμία Κίνα, Ινδία δεν θα εκτοπίσει τις ΗΠΑ απο την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία στο ορατό μέλλον. Καμία υπερδύναμη της ιστορίας δεν παραδόθηκε. Η νέα συντηρητική αντεπανάσταση της σημερινής ηγεσίας των ΗΠΑ στα χνάρια των νικητών του Ψυχρού Πολέμου Reagan & Bush δεν είναι παρά η φυσική αντίδραση ενός συστήματος για να αποκαταστήσει το σημείο ισορροπίας του.
Μην ποντάρετε ποτέ κόντρα στις ΗΠΑ.
Ούτε καν εσείς οι φίλοι μας στην Goldman
