Ο Βλαντιμίρ Πούτιν αμφισβητεί ανοιχτά το βασικό επιχείρημα των Ηνωμένων Πολιτειών για την έναρξη της στρατιωτικής επιχείρησης κατά του Ιράν, με το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης να βρίσκεται στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης. Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ υποστήριξε ότι ο κύριος στόχος της επιχείρησης ήταν η ανακοπή της ανάπτυξης πυρηνικών όπλων και βαλλιστικών πυραύλων από το Ιράν. Ωστόσο, η Ρωσία, στρατηγικός σύμμαχος της Τεχεράνης, δηλώνει ότι δεν έχει δει αποδείξεις που να τεκμηριώνουν τον συγκεκριμένο ισχυρισμό. Ο Σεργκέι Λαβρόφ ανέφερε ότι η Μόσχα δεν έχει εντοπίσει στοιχεία που να αποδεικνύουν πως το Ιράν ανέπτυσσε πυρηνικά όπλα, προσθέτοντας ότι αυτό αποτέλεσε την κύρια αιτιολογία για τον πόλεμο, συνιστώντας ευθεία αμφισβήτηση της αμερικανικής και ισραηλινής επιχειρηματολογίας.
Ο Λαβρόφ τόνισε επίσης ότι οι συνέπειες της σύγκρουσης γίνονται διεθνώς αισθητές, με τις αραβικές χώρες να υφίστανται σημαντικά οικονομικά κόστη, και επανέλαβε την ανάγκη «άμεσης παύσης των εχθροπραξιών». Υπογράμμισε ότι πρέπει να σταματήσει κάθε ενέργεια που οδηγεί σε απώλειες αμάχων, αναφερόμενος εμμέσως σε αναφορές για πλήγμα σε σχολική μονάδα στο Ιράν. Παράλληλα, προειδοποίησε ότι η στρατιωτική κλιμάκωση μπορεί να ωθήσει όχι μόνο το Ιράν αλλά και άλλες χώρες της περιοχής να επιδιώξουν την απόκτηση πυρηνικών όπλων, γεγονός που θα επιβάρυνε περαιτέρω το ήδη εύθραυστο καθεστώς μη διάδοσης.
Την ίδια στιγμή, το Κρεμλίνο ανακοίνωσε ότι ο Πούτιν επιθυμεί να αναλάβει ρόλο διαμεσολαβητή, αξιοποιώντας τις σχέσεις της Μόσχας με την Τεχεράνη για να συμβάλει στην αποκλιμάκωση. Ο Ρώσος πρόεδρος είχε τηλεφωνικές επικοινωνίες με ηγέτες χωρών του Κόλπου και προσφέρθηκε να διαβιβάσει στην ιρανική ηγεσία τις ανησυχίες των Αράβων ηγετών σχετικά με πλήγματα σε πετρελαϊκές υποδομές. Το Κρεμλίνο επισημαίνει ότι θα καταβάλει προσπάθεια για μείωση των εντάσεων, αν και δεν έχουν ανακοινωθεί άμεσες επαφές με την αμερικανική πλευρά.
Παράλληλα, η Μόσχα εκτιμά ότι η εμπλοκή των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή δεν επηρεάζει προς το παρόν τον ρυθμό των ειρηνευτικών συνομιλιών για την Ουκρανία, αν και αναγνωρίζεται ότι η Ουάσινγκτον καλείται πλέον να διαχειριστεί πολλαπλά μέτωπα. Η ρωσική στάση συνδυάζει την αμφισβήτηση της δυτικής αιτιολόγησης για τον πόλεμο με την προσπάθεια ανάδειξης της Μόσχας ως παράγοντα σταθερότητας σε μια ιδιαίτερα ασταθή γεωπολιτική συγκυρία
