Του Καλόγηρου Κωνσταντίνου
Παρά τις επίσημες διαψεύσεις και τις προσπάθειες του Μαξίμου να «ξορκίσει» τα σενάρια της πρόωρης προσφυγής στις κάλπες, η έντονη κινητικότητα του κυβερνητικού μηχανισμού προδίδει μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα
Από τις αρχές του Ιουνίου, το πολιτικό θερμόμετρο στη χώρα έχει χτυπήσει κόκκινο, με την οσμή των πρόωρων εκλογών να κυριαρχεί στην πολιτική ατμόσφαιρα. Παρά τις επίσημες διαψεύσεις και τις προσπάθειες του Μαξίμου να «ξορκίσει» τα σενάρια της πρόωρης προσφυγής στις κάλπες, η έντονη κινητικότητα του κυβερνητικού μηχανισμού προδίδει μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα. Ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί βρίσκονται σε διαρκείς περιοδείες ανά την Ελλάδα, σε μια προεκλογική εκστρατεία που, αν και ανεπίσημη, είναι πλήρως ορατή.
Η πρόσφατη νομοθέτηση για τους δανειολήπτες του νόμου Κατσέλη αποτελεί ένα σαφές δείγμα γραφής. Η κυβέρνηση επιχειρεί να κλείσει ανοιχτά μέτωπα με κοινωνικές ομάδες και να καλλιεργήσει ένα κλίμα ανακούφισης. Παράλληλα, οι προβολείς στρέφονται ήδη προς τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ). Με έναν δημοσιονομικό χώρο που εκτιμάται μεταξύ 1,2 και 1,7 δισεκατομμυρίων ευρώ, το «καλάθι» των παροχών αναμένεται γεμάτο. Ωστόσο, αυτή η γενναιόδωρη στρατηγική έχει συγκεκριμένη ημερομηνία λήξης.
Η μεγάλη απειλή για το κυβερνών κόμμα ακούει στο όνομα «ακρίβεια του πολέμου».
Η μεγάλη απειλή για το κυβερνών κόμμα ακούει στο όνομα «ακρίβεια του πολέμου». Οι πραγματικές, σκληρές συνέπειες της ενεργειακής και πληθωριστικής κρίσης αναμένεται να γίνουν πλήρως αισθητές μετά τον Νοέμβριο. Ο επερχόμενος χειμώνας προβλέπεται εξαιρετικά δύσκολος για τα ελληνικά νοικοκυριά, και είναι βέβαιο ότι τα «χαρμόσυνα νέα» και τα επιδόματα της ΔΕΘ θα ξεχαστούν γρήγορα μπροστά στους φουσκωμένους λογαριασμούς και την ακρίβεια στα ράφια. Συνεπώς, η διενέργεια εκλογών τον Οκτώβριο φαντάζει ως η ιδανική πολιτική διέξοδος για τη Νέα Δημοκρατία, ώστε να προλάβει τη φθορά πριν τη βαριά χειμερινή καταιγίδα.
Πέρα όμως από την οικονομία, υπάρχει και ένας ισχυρός εσωκομματικός και παραταξιακός παράγοντας. Στο μυαλό της Πειραιώς υπάρχει πάντα ο φόβος μιας δεξιάς διαρροής, ιδιαίτερα με φόντο τις κινήσεις γύρω από ένα ενδεχόμενο «κόμμα Σαμαρά». Ο πρωθυπουργός θέλει να αιφνιδιάσει το πολιτικό σκηνικό και να μην αφήσει περιθώριο σε νέους σχηματισμούς στα δεξιά του να οργανωθούν και να αποκτήσουν δυναμική. Ανεξάρτητα από το αν ένα τέτοιο κόμμα θα μπορούσε να συγκεντρώσει 2%, 3% ή 7%, η απειλή απώλειας ψηφοφόρων σε μια αναμετρηση με απλή αναλογική ή σε συνθήκες θολής αυτοδυναμίας είναι υπαρκτή.
Συμπερασματικά, ο συνδυασμός του επερχόμενου δύσκολου χειμώνα και της ανάγκης για πολιτικό αιφνιδιασμό των εσωκομματικών αντιπάλων καθιστά τον Οκτώβριο τον πιο πιθανό μήνα της κάλπης. Η κυβέρνηση επιταχύνει το έργο της, μοιράζει το δημοσιονομικό πλεόνασμα και προετοιμάζει το έδαφος, γνωρίζοντας ότι ο πολιτικός χρόνος μέχρι τις εκλογές μετράει αντίστροφα.
