Με νέα επιστολή προς τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, η Αθήνα προσέφυγε εκ νέου στον διεθνή οργανισμό, αμφισβητώντας ευθέως τη νομιμότητα του «τουρκολιβυκού μνημονίου» του 2019 και ξεκαθαρίζοντας ότι η πρόσφατη επικύρωσή του από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης στερείται οποιασδήποτε έννομης ισχύος.
Οι Αιτιάσεις της Αθήνας και η Παραβίαση του Δικαίου της Θάλασσας
Η διαμαρτυρία υπεβλήθη από τη Μόνιμη Αντιπρόσωπο της Ελλάδας στον ΟΗΕ, Αγλαΐα Μπαλτά, με έγγραφο που απορρίπτει τη συμφωνία στο σύνολό της ως ανυπόστατη.
- Έλλειψη Κοινών Θαλάσσιων Συνόρων: Η ελληνική πλευρά επισημαίνει ότι Τουρκία και Λιβύη δεν διαθέτουν παρακείμενες ή έναντι κείμενες ακτές, επομένως στερούνται κοινών θαλάσσιων συνόρων για την πραγματοποίηση οποιασδήποτε οριοθέτησης.
- Παραμερισμός των Ελληνικών Νησιών: Στην επιστολή υπογραμμίζεται ότι το μνημόνιο παραβλέπει πλήρως την ύπαρξη μεγάλων ελληνικών νησιών, όπως η Κρήτη και τα Δωδεκάνησα, ακυρώνοντας το νόμιμο δικαίωμά τους να διαθέτουν θαλάσσιες ζώνες πέραν των χωρικών υδάτων.
- Κατάφωρη Αναδιαμόρφωση Γεωγραφίας: Η Αθήνα χαρακτηρίζει τη συμφωνία ως αυθαίρετη αναδιάρθρωση της γεωγραφίας που έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).
Απόρριψη της Συμφωνίας του 2022 και των Αξιώσεων της Τρίπολης
Η παρέμβαση της Ελλάδας επεκτείνεται και στο παράγωγο Μνημόνιο Συνεργασίας του 2022 για τους υδρογονάνθρακες, προειδοποιώντας ότι κάθε ενέργεια που βασίζεται σε αυτό και θίγει ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα συνιστά παραβίαση του διεθνούς δικαίου.
Παράλληλα, η Αθήνα απορρίπτει ως ατεκμηρίωτες τις μονομερείς διεκδικήσεις της Λιβύης για τα εξωτερικά όρια της υφαλοκρηπίδας της στη Μεσόγειο, όπως αυτές διατυπώθηκαν στον ΟΗΕ.
Η Επίκληση των Συμφωνιών με Ιταλία και Αίγυπτο
Στο καταληκτικό μέρος της επιστολής, η Ελλάδα αντιπαραβάλλει τις παράνομες ενέργειες της Άγκυρας και της Τρίπολης με τις δικές της πρωτοβουλίες, υπενθυμίζοντας τις οριοθετήσεις θαλάσσιων ζωνών που συνομολόγησε με την Ιταλία και την Αίγυπτο.
Η ελληνική διπλωματία επαναλαμβάνει την προσήλωσή της στην ειρηνική επίλυση των διακρατικών διαφορών στη βάση της καλής πίστης και του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας, διατηρώντας παράλληλα στο ακέραιο όλα τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας.
