Στο σύγχρονο πολιτικό σκηνικό, η κυριαρχία του ενός ή αλλιώς το «one man show» φέρει μαζί και μια διπλή πρόκληση: την ανάγκη για διαρκή εξέλιξη και τον κίνδυνο της εσωτερικής αποσύνθεσης. Για τη Νέα Δημοκρατία, ο Κυριάκος Μητσοτάκης υπήρξε και παραμένει το ισχυρότερο «χαρτί», το πρόσωπο που προσδίδει τη σταθερότητα και την κατεύθυνση για το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.Μόνο τυχαίο δε μπορεί να είναι το γεγονός των δύο συνεχόμενων αυτοδύναμων νικών μετά από μία τεράστια περίοδο πολιτικών και οικονομικών αναταραχών. Ωστόσο, η ίδια η φύση αυτής της πολιτικής υπεροχής κρύβει παγίδες που, αν δεν προσεχθούν, μπορούν να μετατραπούν σε αχίλλειο πτέρνα.
Ο Εχθρός του Εφησυχασμού
Όταν η δημοσκοπική διαφορά είναι μεγάλη, ο μεγαλύτερος αντίπαλος δεν είναι η αντιπολίτευση, αλλά η απώλεια της εγρήγορσης και η αλαζονεία. Η “πολιτική ηγεμονία” απαιτεί από τον αρχηγό καθώς και από το σύνολο της κυβέρνησης να βρίσκεται πάντα ένα βήμα μπροστά από τις εξελίξεις και όχι να τις ακολουθεί. Η διατήρηση της συνταγής που έφερε την επιτυχία καθώς και η εξέλιξη της για μεγάλο χρονικό διάστημα είναι ένα στοίχημα που ελάχιστες κυβερνήσεις α΄νά τον κόσμο έχουν επιτ΄΄ύχει. Η μεγάλη απόσταση από τον δεύτερο συχνά γεννά φαινόμενα έπαρσης και αλαζονείας σε στελέχη της παράταξης,χαρακτηριστικά γνωρίσματα που δε τα συχγωρεί ο λαός και με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο πάντα τα τιμωρεί.
Η αίσθηση του «αήττητου» οδηγεί συχνά σε αποκοπή από την κοινωνική πραγματικότητα. Όταν στελέχη αρχίζουν να λειτουργούν με την πεποίθηση ότι η εξουσία είναι δεδομένη, η φθορά ξεκινά από μέσα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ως το κεντρικό σημείο αναφοράς, βάλλεται από το σύνολο της αντιπολίτευσης ακριβώς επειδή αποτελεί τον συνεκτικό δεσμό και το κεντρικό πρόσωπο αυτής της κυριαρχίας. Είναι ο στόχος επειδή είναι το πλεονέκτημα σε ότι αφορά το κόμμα του.
Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι «Μητσοτάκης ή χάος» , αλλά η ποιότητα της διακυβέρνησης
Συχνά ακούγεται το σύνθημα «Μητσοτάκης ή χάος». Στη δημοκρατία, όμως, τέτοια αδιέξοδα δεν υφίστανται. Η δημοκρατία, από τη φύση της, προσφέρει πάντα εναλλακτικές επιλογές. Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι «Μητσοτάκης ή χάος» , αλλά η ποιότητα της διακυβέρνησης. Δεν υπάρχει «χάος», υπάρχουν απλώς καλύτερες ή χειρότερες επιλογές. Το ζήτημα είναι ποιος μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια και την πρόοδο σε ένα περιβάλλον διεθνούς αστάθειας. Μέχρι στιγμής σοβαρ΄η εναλλακτική πρόταση δεν υπάρχει στο τραπέζι,δεν έχει βρεθεί κάποια πολιτική δύναμη να δημιουργ΄ήσει έναν αντίπαλο πόλο στη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Η Κρισιμότητα της Συγκυρίας
Οι επερχόμενες εκλογές αποκτούν ιστορικό βάρος λόγω του εκρηκτικού παγκόσμιου σκηνικού. Σε μια εποχή γεωπολιτικών αναταράξεων, ενεργειακών κρίσεων και οικονομικής ρευστότητας, το περιθώριο για λάθη έχει εκμηδενιστεί. Στο διεθνές στερέωμα, τα σφάλματα δεν συγχωρούνται και οι συνέπειές τους πληρώνονται ακριβά από τους πολίτες.Γιατί η κυβέρνηση μπορεί να εισπράτει το πολιτικό κόστος των λάθος επιλογών, αλλά πάντα το “πραγματικό” κόστος το πληρώνει ο λαός.
Η επόμενη ημέρα απαιτεί νηφαλιότητα και, κυρίως, την ικανότητα να παραμένει κανείς «πεινασμένος» για εξέλιξη και μεταρρυθμίσεις,ώστε να νικά το αίσθημα του κορεσμο΄ύ.. Η επιτυχία της ΝΔ θα κριθεί από το αν θα καταφέρει να χαλιναγωγήσει την αλαζονεία των στελεχών της και αν θα συνεχίσει να πείθει ότι η δική της πρόταση παραμένει η «καλύτερη επιλογή» απέναντι στις προκλήσεις των καιρών.
