Μανώλης Δουρής: Ο θάνατος μέσα στην φυλάκη και οι θεωρίες περί αθωότητας

Πολλές είναι οι υποθέσεις που συγκλόνισαν το πανελλήνιο και δίχασαν την κοινή γνώμη την δεκαετία του 90’. Μια από αυτές είναι η υπόθεση του Μανώλη Δουρή το 1994, η οποία όχι μόνο τάραξε το πανελλήνιο αλλά άφησε το στίγμα της βαθιά μέσα στην κοινότητα της Ερμιόνης Αργολίδας, όπου ήταν και η περιοχή που έλαβε μέρος ένα από τα πρώτα εγκλήματα που κατέγραψαν μαζικά, τα ακόμα πρώιμα, μέσα ενημέρωσης.

Το χρονικό της υπόθεσης

Ήταν παραμονές πρωτοχρονιάς του 1993, συγκεκριμένα το ημερολόγιο έγραφε 30 Δεκεμβρίου. Ο Μανώλης Δουρής, με την σύζυγο του Γεωργία και τα 7 παιδιά τους, ετοιμαζόντουσαν να κάνουν ποδαρικό στο νέο έτος στην Ερμιόνη Αργολίδας. Ξαφνικά το ένα από τα παιδία, ο 6χρονος Νίκος, εξαφανίζεται με τους γονείς του να δηλώνουν το ίδιο βράδυ την εξαφάνιση του στις αρχές. Σύμφωνα με μαρτυρίες τελευταία φορά εθεάθη να παίζει έξω από το σπίτι της οικογένειας. Όλη η περιοχή κινητοποιείται, μαζί με τις τοπικές αρχές, ώστε να βρεθεί ο μικρός Νίκος. Την επομένη, στις 31 Δεκεμβρίου, ο ίδιος ο Μανώλης Δουρής βρίσκει το πτώμα του γιού του, μαζί με ένα από τα υπόλοιπα παιδία του, σε έναν μαντρότοιχο σε μια αλάνα, κοντά στο σπίτι της οικογένειας. Σύμφωνα με την ιατροδικαστική, το παιδί είχε πεθάνει από ασφυξία ενώ είχε δεχτεί και σεξουαλική κακοποίηση. Ο Δουρής θρηνεί μπροστά στις κάμερες των τότε ΜΜΕ και ορκίζεται εκδίκηση για τον δολοφόνο του παιδιού του.

Οι υποψίες και η σύλληψη

Γρήγορα το σκηνικό αλλάζει και η αστυνομία προχωρά στην σύλληψη του Μανώλη Δουρή. Αυτό συνέβη κυρίως γιατί στις καταθέσεις του ο Δουρής έπεφτε σε συνεχείς αντιφάσεις αλλά και γιατί βρήκε το πτώμα σε ένα μέρος που κατά τις αρχές μόνο ένα άτομο που ήξερε που είναι το πτώμα του άτυχου παιδιού θα έψαχνε. Τον Ιανουάριο του 1994, ο ίδιος ομολογεί για τις πράξεις του λέγοντας συγκεκριμένα μπροστά στις κάμερες «η αρρώστια μου… με οδήγησε σε αυτές τις απάνθρωπες πράξεις». Στο δικαστήριο κρίνεται ένοχος και καταδικάζεται σε ισόβια κάθειρξη.

Η ζωή και ο θάνατος μέσα στην φυλακή

Αφού καταδικάστηκε ο, κατά την δικαιοσύνη, παιδοκτόνος ήταν προγραμματισμένο να εκτίσει την ποινή του στις φυλακές της Τρίπολης, αλλά οι κρατούμενοι απειλούσαν με εξέγερση σε περίπτωση μεταφοράς του εκεί. Έτσι μεταφέρθηκε στις φυλακές υψίστης ασφαλείας στην Κέρκυρα, σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο κράτησης. Κατά την μεταφορά του στην Κέρκυρα δεχόταν άγριες επιθέσεις από συγκρατούμενους του. Πολλά δημοσιεύματα αναφέρουν πως μέσα σε δύο χρόνια πέρασε από 4 τέσσερα σωφρονίστηκα καταστήματα λόγω των επιθέσεων και της κακοποίησης που δεχόταν. Η τελευταία φυλακή που έκτισε την ποινή του ο Μανώλης Δουρής ήταν της Τρίπολης όπου στις 24 Φεβρουαρίου του 1996, δύο χρόνια μετά τον θάνατο του γιού του βρέθηκε απαγχονισμένος στο κελί του με το καλώδιο της τηλεόρασης. Σύμφωνα με τις αρχές έδωσε τέλος στην ζωή του.

Οι θεωρίες περί αθωότητας και τα ερωτήματα

Όπως σε κάθε υπόθεση που συγκλονίζει την κοινή γνώμη, έτσι και εδώ, υπήρχαν αλλά και υπάρχουν διάφορες θεωρίες σχετικά με την ΄΄υπόθεση Δουρή΄΄ και το κατά πόσο ο ίδιος βίασε και σκότωσε το παιδί του. Η βασική θεωρία που παίρνει έδαφος ανά τα χρόνια είναι πως ο δράστης ήταν κάποιο άλλο πρόσωπο καθώς στο πτώμα του παιδιού βρέθηκαν τρίχες που δεν αντιστοιχούσαν σε αυτές του καταδικασθέντα Δουρή. Μια παραλλαγή αυτής της θεωρίας είναι πως πέρα από τον Δουρή υπήρχε και δεύτερος δράστης. Η οικογένεια του σύμφωνα με πληροφορίες πιστεύει στην αθωότητα του. Άλλες θεωρίες κάνουν λόγω πως ο Μανώλης Δουρής χρηματίστηκε για να ομολογήσει. Αυτό το συμπέρασμα εκπορεύεται κυρίως από το γεγονός πως ο Δουρής μετά από την αρχική του ομολογία δήλωνε αθώος. Αυτή η θεωρία βασίζεται και στην οικονομική κατάσταση της οικογένειας η οποία, σύμφωνα με την τοπική κοινότητα, δεν ήταν και στην καλύτερη μοίρα.