Οι ηλικιωμένοι πεθαίνουν στα εργοτάξια την ώρα που ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, επιχαίρει που αναγκάζονται να εργάζονται 250.000 συνταξιούχοι, αναφέρει η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού, με αφορμή τον απολογισμό του κυβερνητικού έργου από τον πρωθυπουργό. Η έντονη αντίδραση του κόμματος έρχεται να αναδείξει μια ζοφερή πραγματικότητα, η οποία έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις κυβερνητικές θριαμβολογίες για την οικονομία και την κοινωνική πολιτική.
Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του στο συνέδριο «Δημογραφικό 2026», ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης παρουσίασε με υπερηφάνεια τα νέα μέτρα της κυβέρνησης, εστιάζοντας σε εφάπαξ επιδόματα. Ωστόσο, η αναφορά του στους 250.000 συνταξιούχους που εργάζονται σήμερα στη χώρα μας προκάλεσε αλγεινή εντύπωση. Η κυβέρνηση παρουσίασε το γεγονός αυτό σε κλίμα επιτυχίας, βαφτίζοντας την ανάγκη για επιβίωση ως δήθεν «ευκαιρία» και «ενεργό γήρανση».
“Ελπίδα για τη Δημοκρατία”: “Θα δουλεύεις μέχρι να πεθάνεις ή θα αλλάξεις τη ζωή σου;”
Η πραγματικότητα διαψεύδει με τον πιο σκληρό τρόπο τις επικοινωνιακές ωραιοποιήσεις. Τις προηγούμενες ημέρες, δύο ηλικιωμένοι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους την ώρα του μεροκάματου, δουλεύοντας σε οικοδομές. Πρόκειται για ανθρώπους που, αντί να βρίσκονται στο γιαπί κάτω από αντίξοες συνθήκες, θα έπρεπε να ξεκουράζονται και να απολαμβάνουν μια αξιοπρεπή σύνταξη μετά από δεκαετίες προσφοράς στην κοινωνία και την οικονομία.
Τι σημαίνει πραγματικά “ενεργός γήρανση” για την “Ελπίδα για τη Δημοκρατία”
Η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» ξεκαθαρίζει ότι η ενεργός γήρανση σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να μεταφράζεται ως καταναγκαστική εργασία μέχρι το τέλος της ζωής ενός ανθρώπου. Πραγματική ποιότητα ζωής για την τρίτη ηλικία σημαίνει ενεργός συμμετοχή στα κοινά, ψυχαγωγία, κοινωνικοποίηση και πρόσβαση σε ευκαιρίες που εξασφαλίζουν την αξιοπρέπεια.
Οι απόμαχοι της εργασίας αξίζουν το αυτονόητο. Εδικότερα, αξίζουν να μπορούν να ζουν με ασφάλεια και όχι απλώς να παλεύουν για την επιβίωσή τους, έχοντας τον χρόνο και τις δυνατότητες να χαρούν τους κόπους μιας ολόκληρης ζωής. Η ανάγκη για ριζική αλλαγή πορείας γίνεται πλέον ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης.
