Του Χαράλαμπου Β. Κατσιβαρδά
H 27η Iανουαρίου, συνιστά ανυπερθέτως η διεθνής ημέρας μνήμης για τους ήρωες μάρτυρες του Ολοκαυτώματος των Εβραίων από την Ναζιστική θηριωδία, μετά την απελευθέρωση του στρατοπέδου συγκεντρώσεως του Άουζβιτς από τον Κόκκινο Στρατό κατά την διάρκεια του Παγκοσμίου Πολέμου.
Η εν λόγω ημέρα συνιστά εκ των ων ούκ άνευ, μία ημέρα ανεξίτηλα χαραγμένη εις την μνήμη μας, ήτις αντιμετωπίζουμε, με περίσκεψη και τεταμένη προσοχή, καθότι συνιστά, μία ημέρα σεβασμού προς τους απανταχού Εβραίους αλλά και τους συνέλληνες, οίτινες βίωσαν, τον εξευτελισμό, και την βάναυση στοχοποίηση από την απάνρθωπη και αισχρά προπαγάνδα των Ναζιστικών στρατευμάτων.
Ως εκ τούτου, η γενοκτονία των Εβραίων, το ιδιαζόντως ειδεχθές αυτό έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, ήτοι, το Ολοκαύτωμα, συνιστά, εφαλτήριο, βαθίας σκέψεως και περισυλλογής για την έναρξη μίας νέας σελίδας εις την ανθρωπότητα, ένθα η αξία του Ανθρώπου, επιβάλλεται να καθίσταται σεβαστή εις το ακέραιον, ανεξαρτήτως, εθνοφυλετικής διακρίσεως, θρησκευτικού φρονήματος και γλώσσης,.
Έκτοτε, έχουν γραφεί πλλά κείμενα, αλλά συν τοις άλλοις, έχουν θεσπισθεί έτι περαιτέρω, νομοθετήματα δια την απηνή δίωξη και καταπολέμηση της μισαλλοδοξίας και του ρατσισμού, αλλά ιδίως δια την εξάλειψη του, ακατάληπτου αντισημιτισμού, εν τούτοις όμως δεν γνωρίζουμε εάν εισέτι και σήμερον τούτο εξαρκεί, εξ ού και η ιστορική αναφορά και η αδιάκοπη περιφρούση της Ιεράς αυτής ταύτης μνήμης, δέον όπως αναδεικνύεται στεντορείως προκειμένου να αποφευχθεί τυχόν αναζωπύρωση και αναβίωση του μίσους, κατά των Εβραίων.
Η απότιση φόρου τιμής, συνιστά, αφενός, αντίσταση προς τον την λήθη και την απόπειρα παραχαράξεως της Ιστορίας, και εξ ετέρου, αποτελεί μία υπεύθυνη πράξη ευαισθητοποιήσεως για την ανθρώπινη ζωή, αλλά και την εμπέδωση της συλλογικής συνειδήσεως προς την κοινωνία ποτέ ξανά ολοκαύτωμα, καθότι, βλέπουμε, συμφώνως προς τα στοιχεία και τις ενδελεχείς έρευνες, σήμερον, ότι ήδη, βάσει τουλάχιστον της υπάρεξως συνθημάτων ένθεν κακείθεν, επί των τοιχών, ιδίως, εις την Αθήνα και αλλαχού, ότι διακινείται μία ρητορική μίσους, η οποία εξικνείται της ευπρέπειας αλλά και των σύννομων ορίων, κατατείνουσα ενάντια του Κράτος του Ισραήλ αλλά και το εν γένει δικαίωμα της Ιστραήλ εις την αυτοάμυνα.
Εν άλλοις λόγοις, καθίσταται ιδιαίτατα σαφές,ότι άλλον συνιστά, η άσκηση μία κριτικής έστω και δριμείας προς την πολιτική του Ισραήλ και άλλο η εγγενής «Εβραιοφοβία», τρόπον τινά και καλλιέργεια μίσους κατά του Κράτους του Ισραήλ και των Πολιτών της, συλλήβδην και αδιακρίτως.
Ως εκ τούτου, εντοπίζεται εν ψήγματι, ότι ήδη ανδρώνεται μία νεοπαγής μορφή αντισημιτισμού ή νεοαντισιμητισμού, εξαφορμής της σύρραξης με την Γάζα, γεγονός το οποίο δέον όπως ανησυχεί, τουλάχιστον θεσμικά άπαντες ανά τον κόσμο αλλά και ημάς εις την Ελλάδα.
Η προσχηματική, του πολέμου, στοχοποίηση των Εβραίων και η αναβίωση, των προπαγάνδας των Ναζιστικής Γερμανίας με πλαστά, δήθεν ιστορικά, ανεπιστημονικά και ανυπόστατα ιστορικά τεκμήρια, (ενδεικτκώς τα πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών κλπ), όπου ταυτίζουν τον Εβραικό λαό, με τον Αντίχριστο, ή την πηγή όλων των δεινών του κόσμου, εμφανίζοντας τους, εξ ορισμού και εκ προοιμίου, άπαντες συνολικώς, ως αργυρώνητους, μοχθηρούς, συνωμότες και κακόβουλους, ήδη, απαιτεί ιδιαίτατη επαργύπνηση και προσοχή.
Είναι διαφορετικό οι διεθνείς σχέσεις, η πολιτική του εκάστοτε κράτους, η ιδεολογία, του εκάστοτε, ή η δημοκρατική εκδήλωση μίας άποψης, θετικής ή έστω και επικριτικής και διαφορετικό η στοχοποίηση και η δαιμονοποίηση, κατά το μάλλον ή ήττον, ενός λαού, όστις, έχει κουβαλήσει ένα βαρύ φόρο αίματος, από την μισάνθρωπη Ναζιστική Γεραμνία.
Ως εκ τούτου, οφείλωμεν, να είμεθα ιδιαίτατα προσεκτικοί και να διερευνούμε, ή να διαγιγνώσκουμε ενδελεχώς, ποια τα αίτια του νέο-αντισημιτισμού, καθότι η φαιά αντιδυτική προπαγάνδα ορισμένων ψευτοπροοδευτικών, οι οποίοι θάλπουν την εξτρεμιστική-τρομοκρατική εκδοχή του Ισλαμισμού να επικρατήσει, πατοιοτρόπως, δεόν όπως αναιχετίζεται με τα κατάλληλα ουσιατικά, πολιτικά και ιστορικά επιχειρήματα.
Εν κατακλείδι, επειδή, 81 έτη, μετά, κάθε άλλο, παρά μη επίκαιρο είναι το μήνυμα, της διασώσεως, της μνήμης του ολοκαυτώματος και της αδιαλείπτου και διαρκούς υπομνήσεως των ελλοχεύοντων κινδύνων αναβιώσεως του παρελθόντος, εξ ού και δέον όπως διασωθεί η έννοια του Κράτους του Ιστραήλ και των πολιτών ως θύλακας, ελευθερίας και Δημοκρατίας εις την συνείδηση των πολιτών, χωρίς συσκότιση της αληθείας, των διαφόρων μηχανισμών φαιάς προπαγάνδας.
Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς
Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω και Στ.Ε
Ανεξάρτητος Βουλευτής
