Βαρύ πένθος για τη δημοσιογραφία και την ελληνική τηλεόραση.
Ο Γιώργος Παπαδάκης, ο άνθρωπος που ταύτισε το όνομά του με την πρωινή ενημέρωση και υπήρξε για δεκαετίες μια από τις πιο αναγνωρίσιμες φωνές της ελληνικής τηλεόρασης, έφυγε από τη ζωή ύστερα από έμφραγμα, το μεσημέρι της Κυριακής, στο Κολωνάκι.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο γνωστός δημοσιογράφος κατέρρευσε αιφνιδίως και διερχόμενοι ειδοποίησαν άμεσα το ΕΚΑΒ. Στο σημείο έφτασε μέσα σε λίγα λεπτά ασθενοφόρο και μοτοσικλέτα, ωστόσο, όταν οι διασώστες τον παρέλαβαν, δεν έφερε σημεία ζωής.
Μεταφέρθηκε χωρίς τις αισθήσεις του στο Λαϊκό Νοσοκομείο, όπου γιατροί έδωσαν πολύωρη μάχη να τον επαναφέρουν, εφαρμόζοντας ΚΑΡΠΑ, χωρίς αποτέλεσμα.
Μια πορεία 45 ετών στη δημοσιογραφία
Ο Γιώργος Παπαδάκης γεννήθηκε στο Χαλάνδρι στις 4 Φεβρουαρίου 1951 και καταγόταν από την Κρήτη.
Από τα πρώτα του βήματα στον έντυπο Τύπο έως την καθιέρωσή του ως του «πατέρα» της πρωινής ενημέρωσης, υπήρξε υπόδειγμα εργατικότητας, συνέπειας και επαγγελματισμού.
Πρωτοεμφανίστηκε στην τηλεόραση τη δεκαετία του ’80, μέσα από την εκπομπή «Τρεις στον αέρα» της ΕΡΤ, στο πλευρό της Σεμίνας Διγενή και του Νάσου Αθανασίου.
Από το 1992 δημιούργησε και παρουσίασε την πρώτη πρωινή ενημερωτική εκπομπή της ιδιωτικής τηλεόρασης, το ιστορικό «Καλημέρα Ελλάδα», η οποία άλλαξε οριστικά το τοπίο της πρωινής ζώνης.
Για περισσότερα από τριάντα χρόνια, ο Γιώργος Παπαδάκης υπήρξε παρών στα σπίτια των Ελλήνων κάθε πρωί, με την αμεσότητα, το χιούμορ, αλλά και τη μαχητικότητα που τον χαρακτήριζαν.
Ο άνθρωπος που άλλαξε την ενημέρωση
Υπάρχουν πρόσωπα στη δημόσια σφαίρα που δεν χρειάζονται συστάσεις. Ο Γιώργος Παπαδάκης ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες, το όνομά του ταυτίστηκε με το ξημέρωμα της ενημέρωσης, με τον πρώτο καφέ μπροστά στην τηλεόραση, με τις ειδήσεις πριν ακόμη σχηματιστεί η ημέρα.
Γεννημένος στα Χανιά, κουβαλά εκείνο το μείγμα κρητικής ευθύτητας και δημοσιογραφικής επιμονής που τον χαρακτήρισε σε όλη του τη διαδρομή. Ξεκίνησε από τον έντυπο Τύπο και το ραδιόφωνο, σε εποχές που το ρεπορτάζ απαιτούσε παρουσία, χρόνο και αντοχή. Η τηλεόραση δεν τον βρήκε τυχαία· τον βρήκε έτοιμο.
Το «Καλημέρα Ελλάδα», από το 1992 και έπειτα, δεν ήταν απλώς μια εκπομπή. Ήταν ένα καθημερινό πολιτικό και κοινωνικό βήμα. Εκεί όπου υπουργοί, αρχηγοί κομμάτων, συνδικαλιστές και πολίτες έπρεπε να απαντήσουν χωρίς φίλτρα. Ο Παπαδάκης δεν επιδίωξε ποτέ τον ρόλο του «ουδέτερου παρουσιαστή-διακοσμητή». Υπήρξε δημοσιογράφος στο κέντρο της συζήτησης: ρωτούσε, επανερχόταν, πίεζε. Κι αυτό ακριβώς τον έκανε συχνά ενοχλητικό — αλλά αναγκαίο.
Σε μια τηλεόραση που άλλαξε πρόσωπα, ύφος και προτεραιότητες, εκείνος έμεινε σταθερός στη βασική αρχή της ενημέρωσης: η είδηση προηγείται της εικόνας. Δεν δίστασε να συγκρουστεί, ούτε να αναγνωρίσει λάθη. Και αυτό του προσέδωσε κάτι σπάνιο για την εποχή: αξιοπιστία μέσα στον χρόνο.
Η επιρροή του είναι μετρήσιμη όχι μόνο σε νούμερα τηλεθέασης, αλλά κυρίως στους ανθρώπους που πέρασαν από δίπλα του. Δημοσιογράφοι που έμαθαν τι σημαίνει ζωντανό πρόγραμμα, πολιτικοί που έμαθαν ότι το πρωί δεν χαρίζεται, κοινό που έμαθε να απαιτεί απαντήσεις πριν ακόμη αρχίσει η μέρα.
Ο Γιώργος Παπαδάκης δεν υπήρξε απλώς μάρτυρας της μεταπολιτευτικής Ελλάδας· υπήρξε μέρος της αφήγησής της. Από κυβερνήσεις και κρίσεις μέχρι κοινωνικές εκρήξεις και εκλογικές νύχτες, ήταν εκεί — σταθερός, επίμονος, παρών.
Και ίσως αυτό να είναι το πιο ουσιαστικό στοιχείο της διαδρομής του:
ότι, σε έναν κόσμο που αλλάζει διαρκώς πρόσωπα, εκείνος επέμεινε να αλλάζει μόνο τις ερωτήσεις. Και να τις κάνει όλο και πιο δύσκολες.
Το τέλος μιας εποχής
Στις 4 Ιουλίου 2025, αποχαιρέτησε το κοινό του και τους συνεργάτες του σε ένα φορτισμένο τελευταίο “Καλημέρα Ελλάδα”, κλείνοντας έναν τηλεοπτικό κύκλο 33 ετών.
Η είδηση του θανάτου του βυθίζει σε θλίψη τον δημοσιογραφικό κόσμο, τους συναδέλφους και τους εκατομμύρια τηλεθεατές που τον αγάπησαν και τον συνόδευαν καθημερινά επί δεκαετίες.
