Επισημαίνει ότι «στη σύγχρονη πολιτική ιστορία της χώρας, η δημοκρατία και η κοινωνική δικαιοσύνη δεν υπήρξαν ποτέ δύο διαφορετικοί δρόμοι», ότι το θεμελιώδες διακύβευμα παρέμενε διαχρονικά το να υπάρχουν όρια στην αυθαιρεσία της εξουσίας», γιατί «χωρίς δημοκρατία και ισχυρό κράτος δικαίου δεν υπάρχει κοινωνική δικαιοσύνη. Και χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη, οι δημοκρατικοί θεσμοί αδειάζουν από περιεχόμενο».
Ο κ. Ανδρουλάκης αναφέρει ότι στη χώρα μας «επικρατεί μια βαθιά αίσθηση αδικίας και ανισότητας», κάτι που -όπως τονίζει- το βλέπουν οι πολίτες στην καθημερινότητα τους, για να σημειώσει πως «όταν η κοινωνία χάνει την εμπιστοσύνη της στους δημοκρατικούς θεσμούς, τότε η δυσπιστία διαχέεται παντού: στην οικονομία, στην πολιτική». Τονίζει ότι «στα επτά χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, αλλεπάλληλα σκάνδαλα και σοβαρά πλήγματα στο κράτος δικαίου έχουν τραυματίσει την αξιοπιστία της πολιτικής στα μάτια της κοινής γνώμης». Αναφέρεται ειδικότερα στον τρόπο διαχείρισης των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης και ευρύτερα των ευρωπαϊκών κονδυλίων «όπου δεν υπάρχει διαφάνεια…», στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ που «οι δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, αναφορικά με τις παράνομες αγροτικές επιδοτήσεις, ανέδειξαν ένα ‘γαλάζιο σύστημα’ πελατειακών εξυπηρετήσεων και πολιτικής προστασίας…», και «στο σκάνδαλο των παράνομων παρακολουθήσεων, όπου έπαιξαν ακόμη και με τα θέματα εθνικής ασφάλειας χωρίς να λογοδοτήσουν ακόμη οι υπεύθυνοι».
Ανδρουλάκης: “Η πραγματική σταθερότητα δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω στην ατιμωρησία”
Ο κ. Ανδρουλάκης υποστηρίζει ότι σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις, «η κοινωνία παρακολουθεί εμβρόντητη μια κυνική απόπειρα συγκάλυψης από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία, που δεν διστάζει να εργαλειοποιήσει τη θεσμική λειτουργία της Βουλής, ώστε να ορθώσει τείχος ατιμωρησίας σε κυβερνητικά στελέχη που είχαν εμπλοκή». Υπογραμμίζει ότι «οι θεσμικές εκτροπές επιχειρούνται να παρουσιαστούν από τον Πρωθυπουργό περίπου ως αναγκαίες εκπτώσεις στο όνομα της δήθεν ‘σταθερότητας’», «σαν να πρέπει η κοινωνία να συμβιβαστεί με την απαξίωση των θεσμών, μόνο και μόνο για να μη διαταράσσεται η πολιτική κυριαρχία της Νέας Δημοκρατίας».
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αναφέρει ότι όλα αυτά είναι απαράδεκτα για ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος δικαίου και δεν αξίζουν στη χώρα και τους πολίτες, για να τονίσει: «Όχι στο όνομά μας. Όχι στο όνομα μιας κοινωνίας που ασφυκτιά από τις ανισότητες. Όχι στο όνομα των ανθρώπων που βλέπουν τον μισθό τους να τελειώνει πριν περάσει ο μήνας. Όχι στο όνομα της νέας γενιάς που αναγκάζεται να βρει προοπτική στο εξωτερικό. Όχι στο όνομα των πολιτών που ζητούν ασφάλεια, αξιοπρέπεια και δικαιοσύνη». Προσθέτει ότι «η πραγματική σταθερότητα δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω στην ατιμωρησία ή την ανοχή απέναντι στην παρακμή» και πως «η αληθινή σταθερότητα χτίζεται μόνο πάνω στην εμπιστοσύνη. Όταν ο πολίτης γνωρίζει ότι η εξουσία ελέγχεται, ότι οι θεσμοί λειτουργούν ανεξάρτητα και ότι κανείς δεν βρίσκεται υπεράνω λογοδοσίας…».
