Το αποτυχημένο εγχείρημα του rebranding
Η προσπάθεια επαναπροσδιορισμού της πολιτικής ταυτότητας του Αλέξη Τσίπρα φαίνεται πως δεν ολοκληρώθηκε ποτέ στην πράξη. Το πολυδιαφημισμένο «rebranding» παρέμεινε μια επικοινωνιακή πρόθεση χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο, καθώς οι βαθύτερες πολιτικές αγκυλώσεις και η αδυναμία αυτοκριτικής εμπόδισαν τη διαμόρφωση μιας πραγματικά νέας πρότασης. Αντί για μια ειλικρινή ανασύνταξη και έναν ουσιαστικό αναστοχασμό πάνω στα λάθη του παρελθόντος, η δημόσια παρουσία του χαρακτηρίζεται συχνά από μια στάση που εκπέμπει έλλειψη μεταμέλειας δηλώνοντας συχνά- πυκνά «αμετανόητος» , αποδεικνύοντας ότι η πολιτική του προσέγγιση παρέμεινε εγκλωβισμένη στις ίδιες παρωχημένες συνταγές.
Από το «Εμείς ή Αυτοί» στο «Εγώ ή Κανείς»
Η εξέλιξη της πολιτικής ρητορικής του πρώην πρωθυπουργού αποτυπώνει ανάγλυφα τη σταδιακή του απομόνωση. Το πολωτικό σύνθημα «Εμείς ή Αυτοί», που χαρακτήρισε την περίοδο της ανόδου του στην εξουσία και της μετέπειτα εκλογικής του συντριβής, έχει πλέον μετατραπεί σε ένα αυτοαναφορικό «Εγώ ή Κανείς». Η εμμονή σε μια προσωποπαγή παρουσία, όπου όλα περιστρέφονται γύρω από την προσωπική του πολιτική επιβίωση, απομακρύνει ακόμα περισσότερο τους πολίτες που αναζητούν σοβαρές, θεσμικές και προγραμματικές λύσεις. Η τακτική της διαρκούς αντιπαράθεσης και της προσωποκεντρικής ηγεμονίας δείχνει να έχει εξαντλήσει τα όριά της, αφήνοντας ελάχιστα περιθώρια για τη συγκρότηση ενός ευρύτερου και πειστικού κοινωνικού μετώπου.
Το άγχος της τρίτης θέσης και το τέλος των σχεδίων επιστροφής
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το ενδεχόμενο μιας νέας εκλογικής συρρίκνωσης δημιουργεί έντονο προβληματισμό και νευρικότητα. Ο κίνδυνος υποχώρησης στην τρίτη θέση του πολιτικού χάρτη δεν αποτελεί απλώς μια εκλογική ήττα, αλλά μια εξέλιξη που σφραγίζει οριστικά το τέλος των φιλοδοξιών για επιστροφή στην πρωθυπουργία. Όταν ένας πολιτικός σχηματισμός χάνει τη δυναμική του και κατατάσσεται στις χαμηλότερες βαθμίδες της εκλογικής προτίμησης, η δυνατότητα προβολής ως εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης εξανεμίζεται.
Η προδιαγεγραμμένη εκλογική πίεση
Όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι η πολιτική τακτική που ακολουθείται οδηγεί σε αδιέξοδο. Η αδυναμία αφουγκρασμού των πραγματικών αναγκών της κοινωνίας, η έλλειψη ανανεωτικού λόγου και η προσκόλληση σε ξεπερασμένα σχήματα διαμορφώνουν ένα περιβάλλον έντονης εκλογικής πίεσης. Χωρίς νέα επιχειρήματα, χωρίς ουσιαστική ανανέωση και με την απουσία μιας καθαρής πρότασης για το μέλλον της χώρας, η πορεία προς τις επόμενες κάλπες διαγράφεται εξαιρετικά δύσκολη, καθιστώντας τα σενάρια ολικής επαναφοράς μια μακρινή και ανεδαφική προσδοκία και μία ακόμη τεράστια εκλογική ήττα προ των πυλών….
