Σήμερα, Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου, πρώτη Παρασκευή της Σαρακοστής, ξεκινούν οι Α’ Χαιρετισμοί, κατά τους οποίους οι πιστοί συγκεντρώνονται στους ναούς για να συμμετάσχουν στην ιερή ακολουθία που ανοίγει τον δρόμο προς τη Μεγάλη Εβδομάδα και το Πάσχα.
Οι Χαιρετισμοί ψάλλονται συνήθως το απόγευμα, μεταξύ 17:00 και 19:00, εγκαινιάζοντας έναν κύκλο τεσσάρων Παρασκευών (Α’ έως Δ’ Χαιρετισμοί). Την πέμπτη Παρασκευή της Σαρακοστής, φέτος στις 27 Μαρτίου, ψάλλεται ολόκληρος ο Ακάθιστος Ύμνος.
Η Α’ Στάση των Χαιρετισμών (οἶκοι Α–Ζ) επικεντρώνεται στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και κορυφώνεται με τη δοξολογία «Ἀλληλούϊα». Ο Ακάθιστος Ύμνος, ύμνος-σημαία της Ορθοδοξίας, αποτελείται από 24 στροφές («οίκους»), κάθε μία ξεκινά με διαδοχικό γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου και καταλήγει στις φράσεις «Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε» και «Ἀλληλούια». Το σύνολο χωρίζεται σε τέσσερις «στάσεις» των έξι οίκων η καθεμία.
Η Πρώτη Στάση των Χαιρετισμών
Άγγελος πρωτοστάτης, ουρανόθεν επέμφθη, ειπείν τη Θεοτόκω το, Χαίρε (εκ γ´)· και συν τη ασωμάτω φωνή, σωματούμενόν σε θεωρών Κύριε, εξίστατο, και ίστατο κραυγάζων προς αυτήν τοιαύτα·
Άγγελος που ήταν πρώτος μεταξύ των αγγέλων, στάλθηκε από τον ουρανό να πεί στη Θεοτόκο το χαίρε (3 φορές)· και με την ασώματή του φωνή, βλέποντάς σε Κύριε να παίρνεις σώμα (να γίνεσαι άνθρωπος), εκπλησσόταν και στεκόταν φωνάζοντας προς αυτήν αυτά τα λόγια·
Χαίρε, δι’ ης η χαρά εκλάμψει· χαίρε, δι’ ης η αρά εκλείψει.
Χαίρε εσύ απ’ την οποία θα λάμψει η χαρά· χαίρε εσύ που για χάρη σου θα σβήσει η κατάρα.
Χαίρε, του πεσόντος Αδάμ η ανάκλησις· χαίρε, των δακρύων της Εύας η λύτρωσις.
Χαίρε εσύ που έκανες να σηκωθεί ο πεσμένος Αδάμ· χαίρε εσύ που έγινες η λύτρωση των δακρύων της Εύας.
Χαίρε, ύψος δυσανάβατον ανθρωπίνοις λογισμοίς· χαίρε, βάθος δυσθεώρητον, και Αγγέλων οφθαλμοίς.
Χαίρε ύψος στο οποίο δύσκολα μπορούν να φθάσουν οι ανθρώπινοι λογισμοί· χαίρε βάθος που αδυνατούν να κατοπτεύσουν και αγγέλων οφθαλμοί.
Χαίρε, ότι υπάρχεις Βασιλέως καθέδρα· χαίρε, ότι βαστάζεις τον βαστάζοντα πάντα.
Χαίρε εσύ που έγινες ο θρόνος του Βασιλιά (Χριστού)· χαίρε γιατί βαστάζεις (στην αγκάλη σου) Εκείνον που βαστάζει τα πάντα.
Χαίρε, αστήρ εμφαίνων τον Ήλιον· χαίρε, γαστήρ ενθέου σαρκώσεως.
Χαίρε αστέρι που προμηνύεις τον Ήλιο, χαίρε κοιλία της θεικής (του Λόγου) σαρκώσεως.
Χαίρε, δι’ ης νεουργείται η κτίσις· χαίρε, δι’ ης βρεφουργείται ο Κτίστης.
Χαίρε εσύ με την οποία γίνεται καινούργια η κτίση· χαίρε εσύ με την οποία γίνεται βρέφος ο Κτίστης.
Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε.
Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε.
