Η πρόωρη παραίτηση και ο πολιτικός σχεδιασμός
Η Κριστίν Λαγκάρντ ανακοίνωσε την απόφασή της να αποχωρήσει πρόωρα από την προεδρία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) στις 7 Φεβρουαρίου 2027, εννέα μήνες πριν από την κανονική λήξη της οκταετούς θητείας της. Η κίνηση αυτή συνδέεται άμεσα με το πολιτικό ημερολόγιο της Γαλλίας, καθώς επιτρέπει στους Ευρωπαίους ηγέτες να επιλέξουν τον διάδοχό της πριν από τις γαλλικές προεδρικές εκλογές της άνοιξης του 2027. Παρά τις επικρίσεις από οικονομολόγους που υποστηρίζουν ότι η κίνηση αυτή εμπλέκει την ΕΚΤ σε πολιτικούς υπολογισμούς, η ίδια έχει αποσαφηνίσει πως δεν θα είναι υποψήφια για την προεδρία της Γαλλίας.
Η διαδρομή: Από τη δικηγορία στο ΔΝΤ και την ΕΚΤ
Χωρίς ακαδημαϊκή εκπαίδευση στα οικονομικά, η Λαγκάρντ ξεκίνησε ως δικηγόρος επιχειρήσεων, διετέλεσε υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας κατά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 και στη συνέχεια ανέλαβε το ΔΝΤ. Κατά τη θητεία της στο Ταμείο διαχειρίστηκε το ελληνικό πρόγραμμα διάσωσης, ενώ ενέκρινε και το ιστορικό δάνειο των 57 δισεκατομμυρίων δολαρίων προς την Αργεντινή το 2018. Το 2019 ανέλαβε τα ηνία της ΕΚΤ, εστιάζοντας στην οικοδόμηση συναίνεσης μεταξύ των 21 εθνικών κεντρικών τραπεζιτών της ευρωζώνης, σε αντίθεση με το πιο συγκεντρωτικό μοντέλο του Μάριο Ντράγκι.
Οι μεγάλες κρίσεις και οι προκλήσεις για τη διαδοχή
Η επταετής θητεία της στην ΕΚΤ σημαδεύτηκε από αλλεπάλληλες αναταράξεις, ξεκινώντας από την πανδημία –όπου μετά από μια αρχική ατυχή δήλωση για τα spreads προχώρησε σε εκτεταμένες αγορές ομολόγων– έως την ενεργειακή κρίση μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, η οποία οδήγησε στον ταχύτερο κύκλο αυξήσεων επιτοκίων στην ιστορία της ευρωζώνης. Ο νέος επικεφαλής που θα επιλεγεί θα κληθεί να διαχειριστεί τις αναταράξεις στις αγορές ομολόγων ενόψει των γαλλικών εκλογών, αλλά και τους κινδύνους αναζωπύρωσης του πληθωρισμού λόγω των γεωπολιτικών εντάσεων στη Μέση Ανατολή.
