Η πρόκληση της εμπιστοσύνης μετά από χρόνια κρίσης
Σε μια κοινωνία που δοκιμάζεται σκληρά και αδιάλειπτα από την κρίση για πάνω από δεκαπέντε χρόνια, το μεγαλύτερο στοίχημα για την πολιτική και οικονομική πορεία της χώρας δεν είναι απλώς η διαχείριση της καθημερινότητας, αλλά η πειστική θεμελίωση της προοπτικής. Όταν η οικονομική πίεση στα νοικοκυριά παραμένει ασφυκτική, το να πείσεις τους πολίτες ότι η πολιτική και κοινωνική σταθερότητα αποτελεί τον μοναδικό ασφαλή δρόμο για να γίνουν τα πράγματα καλύτερα, συνιστά το πιο κομβικό και ταυτόχρονα δύσκολο εγχείρημα. Στη σύγχρονη πραγματικότητα, λεφτόδεντρα δεν υπάρχουν και οι λαϊκίστικες υποσχέσεις των «μαθητευόμενων μάγων» αποδεικνύονται εκ των υστέρων καταστροφικές, στοιχίζοντας τελικά πολύ ακριβά στον κρατικό κορβανά και στις θυσίες των πολιτών.
Οι παγκόσμιες πιέσεις και η ευρωπαϊκή πραγματικότητα της λιτότητας
Το κρίσιμο ερώτημα που πλανιέται πάνω από το εθνικό μας μέλλον είναι αυτονόητο αλλά και αγωνιώδες. Θα μπορέσει η χώρα να διατηρήσει τη σταθερότητά της μέσα σε ένα παγκόσμιο σκηνικό που διαρκώς φλέγεται, ενώ κατακλύζεται από πολέμους, πρωτόγνωρη ακρίβεια και γεωπολιτικές πιέσεις; Η διεθνής συγκυρία κάθε άλλο παρά ευνοϊκή είναι. Την ουσία της αστάθειας βιώνουν ισχυρότατες ευρωπαϊκές δυνάμεις, με χώρες-γείτονες και εταίρους να εφαρμόζουν οδυνηρά προγράμματα και προϋπολογισμούς λιτότητας, προσπαθώντας να περιορίσουν τα ελλείμματα και το χρέος τους.
Η διανομή πλεονασμάτων και τα όρια της προσπάθειας
Σε αυτό το ζοφερό ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον, η Ελλάδα διαφοροποιείται αισθητά. Αντί για νέα μέτρα εξαθλίωσης και οριζόντιες περικοπές, η χώρα καταφέρνει να προχωρά σε διανομή των πρωτογενών πλεονασμάτων, ενισχύοντας στοχευμένα όσους έχουν μεγαλύτερη ανάγκη και δημιουργώντας ένα δίκτυο κοινωνικής προστασίας. Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει επιτακτικό: Αρκούν αυτά; Η ειλικρινής απάντηση είναι όχι. Δεν αρκούν για να λυθούν όλα τα προβλήματα ούτε για να εξαφανιστούν οι δυσκολίες μιας πολυετούς πορείας ανάκαμψης. Αποτελούν όμως μια έμπρακτη απόδειξη ανθεκτικότητας και ορθολογικής δημοσιονομικής διαχείρισης.
Ο κίνδυνος της οπισθοχώρησης και η αξία της σταθερότητας
Η αλήθεια είναι ότι τα πράγματα μπορούν εύκολα να γίνουν και χειρότερα, εάν χαθεί η δημοσιονομική σοβαρότητα και υποκύψουμε ξανά στις σειρήνες του εύκολου και ανεύθυνου δανεισμού. Στην εποχή της παγκόσμιας αβεβαιότητας, πράγματα που θεωρούμε δεδομένα –όπως η ομαλή τροφοδοσία, η ενεργειακή επάρκεια, η κοινωνική ειρήνη και η ευρωπαϊκή κανονικότητα– μπορούν πολύ γρήγορα να γίνουν και πάλι ζητούμενα. Η Ιστορία έχει διδάξει με τον πιο οδυνηρό τρόπο ότι η κατάρρευση της σταθερότητας έρχεται γρήγορα, ενώ η ανοικοδόμησή της απαιτεί τεράστιο κόπο και θυσίες.
Η ωριμότητα της κοινωνίας και η προοπτική του αύριο
Συνεπώς, η διατήρηση της πορείας της χώρας προϋποθέτει ωριμότητα, υπευθυνότητα και αποφυγή των εύκολων αυταπατών. Η κοινωνία μας γνωρίζει καλά πλέον ότι οι εύκολες λύσεις των δημαγωγών οδηγούν σε αδιέξοδα. Η επιλογή της σταθερότητας δεν είναι μια αφηρημένη ιδεολογική έννοια, αλλά το μοναδικό ανάχωμα απέναντι στην κρίση. Μόνο μέσα από τη συνετή αξιοποίηση των θυσιών του παρελθόντος, τη θωράκιση της οικονομίας και τη διατήρηση των συμμαχιών μας μπορούμε να ελπίζουμε ότι το αύριο θα είναι πράγματι καλύτερο από το χθες.
