«Κατ’ αρχάς, να πούμε ότι έχουμε να διαχειριστούμε εδώ μια αποτυχία στον σχεδιασμό του Ντόναλντ Τραμπ, διότι, αίφνης ανακάλυψαν κάποιοι στην Ουάσιγκτον αυτό που εμείς ξέραμε, ότι τα Στενά του Ορμούζ είναι το αδύναμο σημείο και το υπερόπλο του Ιράν, το οποίο όταν δίνει τον νυν υπέρ πάντων αγώνα για την επιβίωση του καθεστώτος, δεν μπορεί παρά να το χρησιμοποιήσει και το χρησιμοποιεί» τόνισε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, καθηγητής Διεθνών Σχέσεων, Δημήτρης Καιρίδης στο ΕΡΤnews Radio 105,8 και στην εκπομπή «Ναι μεν Αλλά» με τον Δημήτρη Τάκη, με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις γύρω από τον πόλεμο που μαίνεται στην Μέση Ανατολή και την «προειδοποίηση» Τραμπ, ότι αν οι χώρες του ΝΑΤΟ δεν συνδράμουν την Αμερική στον φύλαξη των Στενών του Ορμούζ, αυτό δεν θα έχει καλή εξέλιξη για το ΝΑΤΟ.
Το κόστος, σημείωσε ο κ. Καιρίδης, το πληρώνει κυρίως η Ευρώπη, η οποία δεν ρωτήθηκε για όλα αυτά.
«Δεν έγινε κάποια διαβούλευση με τους Συμμάχους για το πώς και το τι. Έρχεται τώρα, όχι μόνο να πληρώσει το δυσθεώρητο κόστος, διότι εγώ δεν αγοράζω τα αισιόδοξα σενάρια, ούτε ότι η Ευρώπη έχει πολλές δημοσιονομικές δυνατότητες για ένα ακόμα Υπερταμείο. Είναι πολύ στενά τα οικονομικά στη Γαλλία, έχουν ξοδέψει πάρα πολλά οι Γερμανοί για την άμυνα και ήδη βάλλεται ο Χριστιανοδημοκράτης Καγκελάριος Μερτς για όλα αυτά και γενικά παντού υπάρχει μία στενότητα και δεν βλέπω το πετρέλαιο να πέφτει κάτω από τα 100. Πιστεύω ότι το πιθανότερο είναι να πάει στα 150 τις επόμενες μέρες» ανέφερε.
Ως προς το ενδεχόμενο να επανέλθει συζήτηση για το περίφημο ευρωομόλογο, ο κ. Καιρίδης προσέθεσε «να θυμίσουμε ότι για αυτό μπήκαν πάρα πολύ στενά περιθώρια τότε επίτηδες από τους Βόρειους, οι οποίοι ξέρανε εκ των προτέρων ότι ένα μεγάλο μέρος αυτού δεν θα ξοδευτεί. Δεν θα μπορέσουν οι χώρες του Νότου και της περιφέρειας να το ξοδέψουν και το θέλουν πίσω.
Μακάρι να υπάρξει το ευρωομόλογο. Δεν βλέπω το πολιτικό κλίμα έτοιμο για κάτι τέτοιο και γενικά θεωρώ ότι έχουμε μπροστά μας μια μεγάλη δυσκολία το ’26, τις επόμενες εβδομάδες. Από εκεί και πέρα είναι πάρα πολύ δύσκολο για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να πείσουν τους λαούς τους και τα εκλογικά τους σώματα, γιατί και αυτές δημοκρατίες είναι, να στέλνουν στρατιωτική συνδρομή όπου θέλει ο Ντόναλντ Τραμπ. Δεν γίνονται έτσι τα πράγματα. Δηλαδή, σήμερα μπορεί να είναι ο Περσικός, αύριο μπορεί να είναι η Βενεζουέλα, μεθαύριο μπορεί να είναι κάτι άλλο. Αυτά δεν γίνονται έτσι».
Σχετικά με «την προειδοποίηση» Τραμπ προς τις χώρες του ΝΑΤΟ, ο κ. Καιρίδης έκανε το εξής σχόλιο.
«Ο Τραμπ παίζει με τον φόβο των Ευρωπαίων. Γι’ αυτό βλέπετε και πολύ συγκρατημένες οι απαντήσεις ολονών. Αλλιώς τα λένε κατ’ ιδίαν, αλλιώς τα λένε δημοσίως. Φοβούνται πάρα πολύ μην σταματήσει την αποστολή προηγμένων όπλων, τα οποία τα αγοράζουν οι Ευρωπαίοι βέβαια, αλλά εν πάση περιπτώσει για την Ουκρανία, μην σταματήσει και κόψει τη ροή πληροφοριών που είναι σημαντική για την ουκρανική άμυνα. Η Ουκρανία ζει μια τεράστια καταστροφή σήμερα μετά από αυτό που έγινε στον Κόλπο».
Σύμφωνα με όσα ανέφερε, ενισχύεται οικονομικά ο πρόεδρος Πούτιν και το ταμείο του, «το οποίο πληρώνει τους μισθοφόρους γιατί απ’ τη ρωσική μεριά δεν πολεμούν πατριώτες, δεν υπάρχει επιστράτευση, είναι εθελοντές, είναι με εξαγορά μισθού, και με πλούσια πακέτα τα οποία για να χρηματοδοτηθούν χρειάζεται έσοδα και έσοδα δεν είχε, διότι είχε πέσει η τιμή του πετρελαίου».
«Την 27η Φεβρουαρίου ήταν κοντά στα 55. Επειδή η Ρωσία πουλάει και με μια έκπτωση λόγω των κυρώσεων, εισέπραττε, δεν εισέπραττε 40 δολάρια το βαρέλι, τώρα έχει πάει στα 105 και μάλιστα είναι περιζήτητο το πετρέλαιο της Ρωσίας, διότι είναι εξίσου ελαφρύ όπως και του Κόλπου και πολύ συμβατό με τα διυλιστήρια της Ασίας. Άρα οι Ινδοί, οι Κινέζοι, οι Γιαπωνέζοι που εισάγουν το 50, 60, 70, 80, 90% από τον Περσικό Κόλπο δίνουν όσο όσο για να πάρουν το ρωσικό, στο οποίο ήρθησαν οι κυρώσεις με απόφαση του Τραμπ στο μεταξύ, άρα όλα είναι κακά για την Ουκρανία» σημείωσε.
Ερωτηθείς αν εκτιμά ότι μπορεί να υπάρχει μια συνολική ευρωπαϊκή απάντηση στον Αμερικανό Πρόεδρο αλλά και το ποια θα είναι η ελληνική θέση, ο κ. Καιρίδης ανέφερε:
«Βλέποντας ότι οι δύο πιο στενά συνδεδεμένες στην Αμερική ευρωπαϊκές χώρες παραδοσιακά, από τη μια η Βρετανία με τη στρατηγική σχέση, από την άλλη η Γερμανία, η οποία υπήρξε η πιο φιλο-ΝΑΤΟϊκή, η πιο φιλο-ατλαντική χώρα και η πιο φιλο-ισραηλινή θα σας έλεγα, λόγω του Δευτέρου Παγκοσμίου. Αν βλέπετε αυτές τις χώρες να είναι τόσο διστακτικές, καταλαβαίνετε πώς θα είναι η Γαλλία, καλά δεν το συζητώ για την Ισπανία, αλλά ακόμα και η Μελόνι είδα ότι έχει πάρει αποστάσεις.
Υπάρχει ένα ζήτημα, γιατί δεν έχουν οι Αμερικάνοι, λέει, ναρκαλιευτικά, δεν έχουν τρόπο να μαζέψουν νάρκες και χρειάζονται την ευρωπαϊκή βοήθεια. Μσέχρι χθες ο Ντόναλντ Τραμπ επέκρινε τον Στάρμερ, ότι δεν τον χρειαζόμαστε, δεν χρειαζόμαστε την Αγγλία, διότι μόνοι μας μπορούμε. Τώρα του το ζητάει και μάλιστα απειλεί. Δεν υπάρχει μια συγκροτημένη, συνεκτική επιχειρηματολογία και αφήγημα. Είναι λίγο κάθε μέρα και όπου πάμε.
Η Ελλάδα νομίζω είναι ξεκάθαρη. Δεν εμπλέκεται και δεν μπορεί να εμπλακεί. Δεν νομίζω ότι τίθεται τέτοιο ζήτημα. Η Ελλάδα έκανε το καθήκον της με την Κύπρο, με τη Βουλγαρία, με τον ελλαδικό χώρο, με τον ευρύτερο ελλαδικό χώρο, στη Νοτιοανατολική Ευρώπη και στην Ανατολική Μεσόγειο. Μέχρι εκεί.
Αλλά προφανώς η Ελλάδα θα υποστεί συνέπειες και αυτή. Και νομίζω ότι, επιτρέψτε μου να πω και το δημοσιογραφικό σύστημα δεν έχει πλήρως συνειδητοποιήσει, ακόμα επειδή οι αγορές έχουν υποεκτιμήσει τον κίνδυνο, τι σημαίνει κλειστό το Ορμούζ για το φυσικό αέριο, για το πετρέλαιο, για τα λιπάσματα και να σας πω και κάτι. Εάν οι Χούτι, μια αντάρτικη ομάδα στην Υεμένη πάμφτωχων, μπορεί και ανοιγοκλείνει το Σουέζ κατά το δοκούν και την Ερυθρά Θάλασσα, καταλαβαίνετε τις δυνατότητες που έχει ένα Ιράν στο βαθμό που δεν υπάρχει ανατροπή καθεστώτος».
Με δεδομένο ότι η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, κ. Κάγια Κάλας, είπε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μπορούσε να επεκτείνει τη ναυτική αποστολή Ασπίδες που προστατεύει την ναυσιπλοΐα στην Ερυθρά Θάλασσα ως τον Περσικό ή να σχηματίσει ένα συνασπισμό προθύμων με κράτη μέλη και δεδομένου ότι υπάρχει ελληνική παρουσία εκεί στην Ερυθρά, ερωτηθείς ο κ. Καιρίδης αν θα μπορούσαμε να βρεθούμε και στον Περσικό, επισήμανε «η Κάγια Κάλας, ξέρετε από ποια χώρα είναι και ξέρετε και τι εκπροσωπεί και την αγωνία της. Η αγωνία της είναι η Ουκρανία, αυτό την απασχολεί το περισσότερο και δικαιολογημένα την απασχολεί. Και εγώ αν ήμουν από τη Λετονία ή την Εσθονία ή τη Λιθουανία ή την Πολωνία και ούτω καθεξής».
«Από εκεί και πέρα, εδώ τώρα δεν υπάρχει ένα συγκεκριμένο σχέδιο τι θέλουμε να κάνουμε στον Κόλπο. Διότι ακούμε για χερσαία επέμβαση στη νήσο Χαργκ. Προφανώς ο Τραμπ διστάζει να τη βομβαρδίσει, τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις, γιατί μόλις τις βομβαρδίζεις τις πετρελαϊκές και βγάλει την ιρανική παραγωγή από την παγκόσμια αγορά, διότι το Ιράν συνεχίζει να εξάγει 1,4 εκατομμύρια βαρέλια μόνο στην Κίνα, μόλις βγάλει το Ιράν από την παγκόσμια αγορά, θα ανέβει κι άλλο το πετρέλαιο. Άρα, διστάζει. Ο τρόπος για να το στερήσει από το Ιράν, χωρίς να γίνει πανικός, είναι να το καταλάβει με χερσαία επέμβαση. Εκεί μετά μπλέκουμε. Αρχίζουν και μπλέκουν τα πράγματα. Και ακόμα και την ακτογραμμή την τεράστια, διότι εδώ τώρα το Ιράν δεν χτυπάει μόνο το Ορμούζ, χτυπάει σε όλο το μήκος του Περσικού Κόλπου, τα τάνκερ ήταν στο Ιράκ κοντά, στο Κουβέιτ, είναι στο βάθος, στον μυχό του κόλπου. Το να καταλάβεις στην ακτογραμμή του Ιράν ρίναι και αυτό μια δυσκολία. Δεν είναι παίξε γέλασε. Και σίγουρα δεν ήμασταν προετοιμασμένοι για κάτι τέτοιο.
Εδώ τίθεται ένα βασικό ερώτημα, πώς θα τελειώσει όλο αυτό.
Δύο είναι τα σενάρια. Είναι απλά τα πράγματα. Μη νομίζετε, δεν είναι και τόσο περίπλοκα από ένα σημείο και μετά.
Στο βαθμό που δεν υπάρχει ανατροπή καθεστώτος και φαίνεται ότι δεν μπορεί να υπάρξει μόνο με βομβαρδισμούς, δεν μπορεί να υπάρξει άνευ όρων παράδοση μόνο με βομβαρδισμούς δεν έχει γίνει ποτέ στο παρελθόν, με εξαίρεση την Ιαπωνία στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αλλά εκεί χρειάστηκαν να πέσουν δύο πυρηνικές βόμβες.
Επειδή κανείς δεν μιλά για πυρηνικά σήμερα εναντίον του Ιράν, ευτυχώς, νομίζω δεν τίθεται θέμα ότι το καθεστώς είναι εξαιρετικά αποδυναμωμένο. Το Ιράν έχει καταστραφεί, η στρατιωτική επιχείρηση των Αμερικανών έχει πάει περίφημα και στρατηγικά είναι μια αποτυχία. Υπάρχει αυτή η αντίφαση. Έχουμε λοιπόν να διαχειριστούμε αυτό. Τώρα πως θα τελειώσει όλο αυτό. Ή θα τελειώσει με συμφωνία μεταξύ των δύο πλευρών, δηλαδή να ξαναγυρίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων στο οποίο ήταν μέχρι προχθές, αλλά φύγανε με πρωτοβουλία των Αμερικανών. Μια συμφωνία που λίγο πολύ θα είναι ίδια με αυτή που είχε υπογράψει ο Ομπάμα το ’15. Δεν θα κάνω πυρηνικά, θα μου άρετε τις κυρώσεις.
Καταλαβαίνει ο καθένας ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο για τον Τραμπ να καταπιεί αυτό το οποίο κατήγγειλε μέχρι χθες. Και επιπλέον ο Νετανιάχου δεν έχει κανένα λόγο να διευκολύνει την κατάσταση.
Άρα, αν δεν υπάρξει συμφωνία, τότε μπορεί να υπάρξει μια εκεχειρία χωρίς συμφωνία, όπου θα διατηρηθεί μια χαμηλή ένταση διαρκής, ένα μοντέλο τύπου Ιράκ μετά τον πρώτο πόλεμο του Κόλπου το ’91. (…)
Άρα, η ανωμαλία συνεχίζεται. Οι κίνδυνοι για την ναυσιπλοΐα παραμένουν. Τα Εμιράτα του Κόλπου, που έχουν επενδύσει στην ασφάλεια και έχουν κάνει τεράστιες επενδύσεις για τον τουρισμό, για την αεροπλοΐα, έχουν γίνει κέντρα παγκοσμίου ενδιαφέροντος, δεν θα μπορέσουν να ανανήψουν στον βαθμό που θα θέλανε, διότι θα υπάρχει μια διαρκής ένταση με την απέναντι πλευρά και μπλέξαμε.
Τα όπλα από μόνα τους δεν λύνουν τα προβλήματα. Χρειάζεται και μυαλό. Και εδώ έχουμε την σύγκρουση των δύο Αμερικών. Την Αμερική του μυαλού που έχει κατασκευάσει αυτά τα όπλα, της επιστήμης, της τεχνολογίας, όλα αυτά για την οποία θαυμάζουμε τις Ηνωμένες Πολιτείες , του Χάρβαρντ. Ποιος τα έφτιαξε αυτά τα όπλα; Γιατί η Αμερική είναι Αμερική; χάρη σε αυτούς τους καταπληκτικούς ανθρώπους που καταφέρνει και προσελκύει και προσέλκυε.
Και από την άλλη έχουμε μια Αμερική οργισμένη, η οποία εξάγει έναν ανορθολογισμό και μια επιπολαιότητα, για να το πω κομψά» συμπλήρωσε.
Κληθείς να κάνει κάποιο σχόλιο και για τα αποτελέσματα στις δημοτικές γαλλικές εκλογές, όπου τα κόμματα Λεπέν και Μελανσόν αυξάνουν τα ποσοστά τους, ο κ. Καιρίδης είπε χαρακτηριστικά «είναι ένας εφιάλτης. Είναι ένας εφιάλτης και είναι και μια ντροπή αυτή, είναι ο απόηχος της κατάρρευσης του Μακρόν και του μακρονισμού.
Υπάρχει ένα γενικευμένο πρόβλημα. Βλέπετε, οι συντηρητικοί εξαφανίζονται στη Βρετανία, οι Χριστιανοδημοκράτες εξαφανίστηκαν στην Ιταλία, οι γκωλιστές, υπάρχει ζήτημα για το πολιτικό κέντρο, όμως με τις κατάλληλες προϋποθέσεις και ηγεσίες μπορεί να αντεπεξέλθει. Είδατε ότι στη Βάδη-Βυρτεμβέργη, κέρδισε ένας Πράσινος, μετριοπαθής Πράσινος, φίλος των βιομηχάνων και της βιομηχανίας, τουρκικής καταγωγής, μέγας επικριτής του Ερντογάν, ο Τζεμ Έζντεμιρ, στην καρδιά της Γερμανίας, το πιο πλούσιο κρατίδιο, 11.000.000, όπου θα κριθεί και το μέλλον του γερμανικού οικονομικού μοντέλου γιατί εκεί είναι η έδρα της Mercedes, της Porche, της Bosch, όλων αυτών των προσαρμογών που πρέπει να κάνει η Γερμανία. Στη Γαλλία, ελπίζω ότι θα υπάρξει κάποιος τρίτος από το κέντρο που θα περάσει στο δεύτερο γύρο και θα καταφέρει να συσπειρώσει αλλά προφανώς έχει ένα προβάδισμα η Λε Πεν.
Είναι πιο εύκολο πάντως να ψηφίσουν Λε Πεν οι Γάλλοι, από ό,τι Μελανσόν».
Πηγή:ertnews.gr
