Φόρο τιμής στον Κύπριο Ευαγόρα Παλληκαρίδη, απέδωσε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, για τη συμπλήρωση 69 χρόνων από την εκτέλεσή του σε ηλικία 19 ετών.
Ο υπουργός ανάρτησε στην πλατφόρμα Χ: «Tιμάμε σήμερα τη μνήμη του Ευαγόρα Παλληκαρίδη, 69 χρόνια από την εκτέλεσή του με απαγχονισμό, σε ηλικία μόλις 19 ετών.
Η θυσία του αποτελεί εμβληματικό παράδειγμα της γενναιότητας των Κυπρίων αδελφών μας, στον Αγώνα τους για την Ελευθερία.
Τιμάμε σήμερα τη μνήμη του Ευαγόρα Παλληκαρίδη, 69 χρόνια από την εκτέλεσή του με απαγχονισμό, σε ηλικία μόλις 19 ετών.
— Nikos Dendias (@NikosDendias) March 14, 2026
Η θυσία του αποτελεί εμβληματικό παράδειγμα της γενναιότητας των Κυπρίων αδελφών μας, στον Αγώνα τους για την Ελευθερία. pic.twitter.com/L6K7kKqqmJ
Η ζωή του Ευαγόρα Παλλικαρίδη
Ένας από τους γνωστότερους ήρωες του κυπριακού απελευθερωτικού αγώνα του 1955-1959. Γεννήθηκε στο χωριό Τσάδα της επαρχίας Πάφου στις 27 Φεβρουαρίου 1938 και θανατώθηκε με απαγχονισμό από τους Άγγλους, δεκαεννιά χρόνων, στις 14 Μαρτίου 1957.
Η ευχέρειά του να γράφει στίχους τον έκαμε γνωστό σ’ όλο το σχολείο ως ποιητή. Σε ποικιλία ρυθμών και μέτρων έγραψε κατά τη διάρκεια της φοίτησής του στο γυμνάσιο περισσότερα από 500 ποιήματα, πατριωτικά, λυρικά, θρησκευτικά, ερωτικά, σατιρικά, επιγράμματα, μαζί με δεκάδες σελίδες πεζών κειμένων και επιστολών, σε λογοτεχνικό ύφος, προς συμμαθητές και συμμαθήτριές του. Τα ποιήματά του τα χαρακτηρίζουν ο ρομαντικός ρεμβασμός, η ερωτική τρυφερότητα, η συγκρατημένη μελαγχολία, η αισιόδοξη κατάφαση της ζωής, ο ευρύτερος στοχασμός, το χιούμορ, η σάτιρα, ο εθνικός ενθουσιασμός.
Τη μαθητική ζωή του Ευαγόρα Παλληκαρίδη διέκοψε απότομα η ένταξή του στις ανταρτικές ομάδες της ΕΟΚΑ. Η συμμετοχή του όμως στον απελευθερωτικό αγώνα της Κύπρου είχε αρχίσει πολύ πιο πριν.
ΕΟΚΑ
Η πρώτη αγωνιστική πράξη του Ευαγόρα Παλληκαρίδη ήταν η τολμηρή του ενέργεια να κατεβάσει την αγγλική σημαία από τα προπύλαια του Ιακωβείου σταδίου της Πάφου στις 2 Ιουνίου 1953, ημέρα της στέψης της βασίλισσας της Αγγλίας. Η ενέργεια αυτή του Παλληκαρίδη αποτέλεσε τον σπινθήρα των μαχητικών διαδηλώσεων που ματαίωσαν τους εορτασμούς οι οποίοι είχαν οργανωθεί από τους Άγγλους στην Πάφο. Ταυτόχρονα η πράξη του αυτή έκαμε και τον ίδιο να συνειδητοποιήσει βαθύτερα την πραγματικότητα της σκλαβιάς της πατρίδας του και το χρέος του απέναντι σ’ αυτήν.
Η μύηση του Ευαγόρα Παλληκαρίδη στην ΕΟΚΑ έγινε το 1954. Από τότε μέχρι την επίσημη έναρξη του αγώνα, ο Παλληκαρίδης εργάστηκε έντονα για την προπαρασκευή του με την προσωπική του εκπαίδευση και την οργάνωση ομάδων. Στο τέλος του Ιανουαρίου του 1955 γινόταν στην Πάφο η δίκη όσων είχαν συλληφθεί σχετικά με την υπόθεση του πλοιαρίου «Άγιος Γεώργιος» που τροφοδοτούσε με πολεμικό υλικό τον ετοιμαζόμενο αγώνα. Οι μαθητές του Γυμνασίου, με έναν από τους πρωταγωνιστές τον Παλληκαρίδη, οργάνωσαν μαχητική διαδήλωση και πέτυχαν να αποσπάσουν για λίγο από τα χέρια της αστυνομίας τους υπόδικους. Ο Παλληκαρίδης, μαζί με άλλους, οδηγήθηκε αργότερα στο δικαστήριο για το επεισόδιο αυτό και καταδικάστηκε σε πρόστιμο. Τον Ιούνιο του 1955 πήρε μέρος στις ανατινάξεις κυβερνητικών κτιρίων της Πάφου που έγιναν από μαχητικές ομάδες της ΕΟΚΑ
Με την έναρξη του νέου σχολικού έτους 1955-1956, κατά το οποίο ο Παλληκαρίδης ήταν τελειόφοιτος, οι υποψίες των αγγλικών υπηρεσιών γι’ αυτόν και για άλλους συμμαθητές του εντάθηκαν και ένα επεισόδιο υπήρξε καθοριστικό για το μέλλον του. Στις 17 Νοεμβρίου, ενώ πήγαινε στο σχολείο, είδε δύο Άγγλους στρατιώτες να κακοποιούν ένα συμμαθητή του. Όρμησε αμέσως εναντίον τους και πέτυχε να τον ελευθερώσει και να φθάσουν μαζί στο σχολείο, όπου ήδη οι υπόλοιποι μαθητές ετοιμάζονταν για κάποια διαδήλωση. Το μεσημέρι της ίδιας μέρας συνελήφθη και του απαγγέλθηκε κατηγορία για συμμετοχή σε οχλαγωγία. Η δίκη του ορίστηκε για τις 6 Δεκεμβρίου 1955 και αφέθηκε ελεύθερος.
Στις 18 Δεκεμβρίου του 1956, κατά τη διάρκεια νυχτερινής πορείας και μεταφοράς προμηθειών, η ανταρτική ομάδα του Ευαγόρα Παλληκαρίδη έπεσε σε ενέδρα Άγγλων στρατιωτών κοντά στο χωριό Λυσός. Τέσσερα μέλη της, μεταξύ των οποίων και ο ίδιος, συνελήφθησαν
Στις 5 Ιανουαρίου του 1957, στο επαρχιακό δικαστήριο Πάφου, του απαγγέλθηκε κατηγορία για μεταφορά οπλοπολυβόλου και πυρομαχικών και μεταφέρθηκε στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας. Ύστερα από ένα μήνα περίπου, στις 14 Φεβρουαρίου, παραπέμφθηκε στο ανώτερο ειδικό δικαστήριο που είχε εγκαθιδρυθεί από τους Άγγλους για την εκδίκαση υποθέσεων σχετικών με τον απελευθερωτικό αγώνα. Η δίκη του κράτησε μέχρι τις 25 του ίδιου μήνα, όταν το δικαστήριο εξέδωσε την απόφασή του, με την οποία ο Παλληκαρίδης καταδικάστηκε σε θάνατο. Πριν από την έκδοση της απόφασης ο Άγγλος δικαστής τον ρώτησε αν είχε να δηλώσει κάτι. Ο Παλληκαρίδης απάντησε: «Γνωρίζω ότι θα μου επιβάλετε την ποινή του θανάτου. Εκείνο όμως το οποίο έχω να είπω είναι τούτο: Ό,τι έκαμα το έκαμα ως Έλλην Κύπριος, όστις ζητεί την Ελευθερίαν του. Τίποτε άλλο».
