Η σορός της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ έφτασε λίγο μετά τις 08:00 το πρωί της Παρασκευής στο παρεκκλήσιο της Μητρόπολης Αθηνώνία ανέπτυξε έντονη πολιτική και κοινωνική δραστηριότητα, συμμετέχοντας στην Αντίσταση σε ηλικία 14 ετών. Σπούδασε στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας) και αργότερα εγκαταστάθηκε στο Παρίσι για διδακτορικές σπουδές στην École des Hautes Études, όπου ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ Ιστορίας το 1960.
Το 1956 παντρεύτηκε τον Ζακ Αρβελέρ και απέκτησαν μία κόρη, τη Μαρί-Ελέν. Διορίστηκε στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών και στη συνέχεια έγινε καθηγήτρια στη Σορβόννη, με έμφαση στη βυζαντινή ιστορία. Το 1966 απέκτησε το δίπλωμα doctorat ès lettres με τη μελέτη της για το Βυζάντιο και τη θάλασσα, που εκδόθηκε από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις της Γαλλίας.
Διετέλεσε η πρώτη γυναίκα πρύτανης της Ακαδημίας και καγκελάριος των Πανεπιστημίων του Παρισιού (1982-1989), πρόεδρος του Κέντρου Ζορζ Πομπιντού, του Εθνικού Θεάτρου, του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών και του Διεθνούς Ιδρύματος Dmitri Shostakovich.
Ήταν αντεπιστέλλον μέλος πλήθους ακαδημιών, μεταξύ των οποίων η Ακαδημία Αθηνών, η Βρετανική Ακαδημία, η Βασιλική Ακαδημία του Βελγίου και η Ακαδημία Επιστημών του Βερολίνου, ενώ είχε τιμηθεί με τίτλους επίτιμης διδάκτορος από πολλά πανεπιστήμια διεθνώς, μεταξύ αυτών στο Χάρβαρντ, Λονδίνο, Θεσσαλονίκη και Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Η ζωή και το έργο της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ αφήνουν ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία της βυζαντινής επιστήμης και των ανθρωπιστικών σπουδών διεθνώς.
