Του Δημοσθένη Δαββέτα
Η σύλληψη του εκλεγμένου προέδρου της Βενεζουέλας Μαδούρο και της συζύγου του από τον πρόεδρο της Αμερικής Τράμπ, σηματοδοτεί μια σειρά από σκέψεις μερικές των οποίων και θα προσπαθήσω να εκθέσω σε αυτό το άρθρο μου.
Κατ’αρχην η ίδια η σύλληψη ως τέτοια καταργεί ντε φάκτο την ιδέα ενός διεθνούς δικαίου πάνω στο οποίο χτίστηκε η παγκόσμια τάξη από το τέλος του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου και μετά ως σήμερα. Και ως τέτοια δεν μπορεί παρά να είναι καταδικαστέα γιατί ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου για αλλά παρόμοια περιστατικά διεθνώς. Πρόκειται για μια πράξη που αλλάζει την παρούσα πολιτική λογική και την μετατρέπει από λογική “δικαιου” σε λογική Ισχύος.
Ο ισχυρός έχει πλέον τον πρώτο λόγο. Χρησιμοποιεί την δύναμη του για να επιβάλλει μονομερώς τα συμφέροντα του δίχως να λάβει υπόψιν την άλλη πλευρά. Κάποιο θα πουν: έτσι δεν ήταν παντα; Θα απαντησω: και ναι και όχι. Ναι γιατί στην πραγματικότητα το δίκαιο του ισχυρού προφανώς κι υπερισχύει. Όμως μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο αναπτύχθηκε ένα πνεύμα διεθνούς “ισορροπιας” που απέφευγε έστω κραυγαλέα την μονομερή επιβολή αποφάσεων διεθνώς. Με την απόφαση του ο σερίφης Τράμπ τινάζει στον αέρα την λογική της ισορροπίας και μπαίνει στην αντίληψη της μονομερώς επιβολής δικαίου του Ισχυρού. Κατά βάση βέβαια πίσω από την φτηνή δικαιολογία των ναρκωτικών βρίσκεται το πετρέλαιο.
Η Αμερική θέλει να ελέγξει την παραγωγή της Βενεζουέλας και ταυτόχρονα να μειώσει την παρουσία Κίνας και Ρωσίας στην χώρα αυτή αλλά και στην Λατινική Αμερική. Διότι οι δύο αυτές χώρες έχουν για τα καλά εγκατασταθεί στην Βενεζουέλας,ενώ το πετρέλαιο της κυκλοφορεί κι αγοράζεται σε κινέζικο νόμισμα κι όχι σε δολάριο. Όμως αν αρχίσει να ισχύει στο εξής αυτή η λογική τότε ο Πούτιν μπορει να συλλάβει τον Γερμανό καγκελάριο όπως σαρκαστικά είπε ο Μεντβέντεφ,η πάλι ο Τούρκος να πάρει κάποια ελληνικά νησιά του Αιγαίου γιατί είναι ισχυρός και τάχει ανάγκη όπως λέει κι ο Τράμπ για την Γροιλανδία. Και πάει λέγοντας η διεθνής αναρχία η οποία σίγουρα μπορεί να οδηγήσει μέχρι και σε παγκόσμιο πόλεμο.
Κατά βάση η λογική Τράμπ είναι λογική αυτοκρατορικής πολιτικής. Χωρίζει τον κόσμο σε αυτοκρατορίες. Η δική του είναι όλη η “γειτονιά” του,δηλαδή Λατινική Αμερική, Καναδάς
Δημοσθένης Δαββέτας
Καθηγητής Φιλοσοφίας της Τέχνης, ποιητής, εικαστικός, γεωπολιτιστικός αναλυτής
